is toegevoegd aan je favorieten.

Studiën over Luther's rechtvaardigingsleer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WOORD VOORAF.

Reeds sedert geruimen tijd gevoelde ik behoefte, mij rekenschap te geven van de heilstheorieën van eenige groote theologen uit de geschiedenis van het christendom, vooral ook van de rechtvaardigingsleer der Reformatoren. Terwijl ik mij daartoe in allerlei bronnen en literatuur verdiepte, kwam het als vanzelf langzamerhand van lezen tot schrijven, onder het verzamelen en schrijven begonnen zich geleidelijk eenige hoofdstukken af te teekenen en het slot was, dat het geheel gaandeweg het karakter van een boek begon te verkrijgen.

Lang heb ik geaarzeld, of ik hetgeen ik in de navolgende hoofdstukken heb bijeengebracht aan de pers zou toevertrouwen, — er is immers al zooveel over Luther geschreven —, maar ik heb daar nu toch maar toe besloten. Misschien zijn er anderen die zich voor de geschiedenis van het christendom interesseeren en dit geschrift met eenige vrucht voor zichzelf zullen lezen. Zelf heb ik er heel veel aan gehad dit boek te schrijven, want eenig inzicht in de geschiedenis en de beteekenis der rechtvaardigingsleer werkt, vooral ook voor een recht verstaan van de Dogmenhistorie, buitengewoon verhelderend en het is een hoog geestelijk genot, als leerling eerbiedig in gezelschap van groote mannen te mogen verkeeren.

Ofschoon ik mij een enkele maal, zooals voornamelijk bij de bespreking van Harnack's opvattingen in het eerste hoofdstuk blijkt, wanneer de dingen naar mijn meening door anderen beter werden gezegd, ook door die anderen heb laten leiden, meen ik toch, dat er in het navolgende op sommige punten eenig nieuw licht wordt geworpen. De bezwaren van dit boekje ken ik zelf het best. Bij het vele dat wij, op het gebied van de studie der Middeleeuwsche theologie en der Reformatie, aan de Duitschers te danken hebben en het betrekkelijk weinige, dat op dit gebied van Fransche en vooral van Engelsche zijde naar voren werd gebracht, is de literatuuropgave zeer eenzijdig Duitsch georiënteerd. Herhalingen waren in de verschillende paragrafen niet altijd te vermijden, de hoofdstukken zijn wat ongelijk van lengte en, wat erger is, tot op zekere hoogte staan zij eenigszins los van elkander. Vooral het vierde hoofdstuk staat er misschien eenigszins vreemd tusschen. Maar ik wilde de bespreking van dit onderwerp niet laten vervallen