Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

477

exhibeam, mihique ipsi secundum et proclive iter ad sacratissimam benedictionem Sue Sanctitatis parem aperiamque, cujus Sanctitatis sancta benedictione nos omnes hoe tubulento tempore plurimum indigemus. Nam princeps ille perfidus Orange cum suis rebellibus (et cum) validissimo exercitu tam peditum quam equitum omnibus modis nititur irrnmpere in patriam, et hisce diebus distabat solummodo 6 aut 7 miliaribus Italicis ab exercitu Domini sub Illustrissimo duce Albano, nostro gnbernatore, militante, qui insequitur vestigia dicti perfidi non principis, habeutis faciem Leodium versus. Ifidies, tam publice quamprivatim, fiunt preces in ecclesiis et monasteriis pro felici rerum successu. Nam res non caret (ob nostra peccata) magno periculo. De Dei tarnen bonitate confidens, spero me in proximis litteris scripturum leta atque grata V. Ulme. D., cui me semper humillime commendo, quamque nobis servari opto incolumem in plurimos annos.

Bruxelle, 3 Octobris 1568.

V. Illme. D. indignus ac humilis servulus.

frater Joannes Straetaiands, immeritus prior conventus Bruxellensis.

Op den rug het «dre«: Al' IUmo. et Bevmo. monsignore et signor mio osservandissimo, il cardinale Alessandrino Roma. Archivalia II, n". 288™.

575. 1568, NOVEMBER 17. — Rus V schrijft, tot leniging der troebelen in Frankrijk en de Nederlanden, den jnbilé-aflaat nit alsook te Rome een openbare processie en over geheel de Kerk bijzondere gebeden.

Gedrukt: Bulletin, 5*» serie, deel II, p. 431 j Caucliie, Miseion, p. 129.

676. 1568, NOVEMBER 19. — De Spaansche nuntius Castagna aan kardinaal Bonelli: over de tusschenkomst van aartshertog Karei van Oostenrijk ten gunste van Willem van Oranje, welke door koning Philips sterk wordt afgekeurd.

Corsini 506, p. 232—233 (gelijkt, naar cijferschrift). — Zie Archivalia III, n». 444.— Gedr. Serrano II, p. 504,

577. 1568, DECEMBER 12. — J. Straetman aan kardinaal Bonelli: over de laatste bewegingen en het heugelijk einde van Oranje's veldtocht.

Eevmo. et Illmo. in Christo patri dom ino meo Colendissimo, debito sacrarum manuum osculo premisso, cum humillima mei commendatione.

Non sine causa, Illme. domine, tantillo tempore a scribendo quievi. Nam quum exordia tragediarum essent tristia, admodum doloribus, timoribus ac pertnrbationibns plena, certo confidens, quód non in finem oblivisceretur misereri Deus, neque continebit in ira sua misericordias suas, sed quod esset futurum tempus miserendi, respiceretque orationem humilium, et non sperneret preces eorum, et quod post nubilum tranquillum Ipse sua inexhausta faceret dementia, usque modo silui. relaturus inpresentiorum brevibus in quantis versati fuerimus periculis, et quam clementer manu sue potentie ab eisdem nos liberaverit Dominus. Elapsis itaque mensibus, quum Aurantius, princeps omnium perfidorum, cum juste exercitu suo pestifero ab una Mose numinis

Sluiten