is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis der Luthersche Kerk in de Nederlanden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

76

begin der hervorming tot de eerste synode.

de, dat het Bernhem zou zijn, terwijl het inderdaad Borne in Overijsel is (R. en v. V., Acta, V, 361, 374).

Waarsclnjnlijk hebben er ook geen Lutherschen te Meetkerke gewoond, zooals weieens vermoed is. Men grondde dit namelijk op een bericht van Jean Ballin (Janssen, Kerkhervorming te Brugge, II, 291), een over 't algemeen betrouwbaar schrijver, die van Jan Buf, predikant te Meetkerke in 1581 en volgende jaren, mededeelt, dat hij een groot Lutheraan was, die vrouw en kinderen verstiet, omdat zij tot de Calvinisten behoorden. Buf is echter juist in die jaren Gereformeerd predikant te Meetkerke geweest; moge hij vroeger tot de Lutherschen hebben behoord en één hunner gemeenten zijn voorgegaan, in laatstgenoemde plaats diende hij de Gereformeerde kerk en is zijn aanwezigheid geen aanleiding, om te vermoeden, dat er Lutherschen waren (Vgl. Janssen, Kerkh. in VI., I, 299).

§ 29. Luthersche gemeenten en kringen in Noord-Nederland. Woerden en Bodegraven. Juist in dezen tijd begonnen de twee als Luthersch bekend staande gemeenten in Noord-Nederland, Woerden en Bodegraven, overlast te ondervinden van Gereformeerden kant. De overal elders „heerschende" kerk wilde ook hier tot heerschappij komen, wat haar ten slotte gelukte, terwijl de houding der Luthersche predikanten aanleiding te over gaf, om in te grijpen.

Na Van de Laer's vertrek werd de Flaciaan Fredeland beroepen en toen Saliger in 1579 om zijn critiek op de handelingen van den Prins van Oranje was ontslagen, werd hij spoedig daarop met zijn ambtgenoot verbannen, omdat zij een huiskerk gesticht hadden naast de officiëele kerk. Bij resolutie van 4 April 1580 bepaalden de Staten daarop, dat de Luthersche en Gereformeerde religie in Woerden gehjkgerechtigd zouden zijn. In de huiskerk trad de daar beroepen predikant Rudse echter zóó