is toegevoegd aan je favorieten.

Thomas Woodrow Wilson

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

wil derven — hij kan, met eenige virtuositeit de feiten naar zijn inzicht stellende, zijn gelijk argumenteeren. Maar wie de persoonlijkheid van Wilson afleidt uit geheel zijn levensloop en zijn levensomstandigheden, weet ook dat Wilson's karakter zich verzet tegen eene dergelijke opvatting. Hij is niet de politieke slimmeling, die afwacht teneinde zich beter te wapenen, maar hij is de philosofisch aangelegde staatsman, die weet dat zelfs de hoogste doeleinden alleen dan te bereiken zijn, wanneer langzaam maar zeker de volksgedachte zich daaraan heeft aangepast en daarvoor rijp is gemaakt. En men verlieze ook niet uit het oog, dat een Amerikaansch president op eenigszins andere wijze staat tegenover de vraagstukken, waarbij de groote massa betrokken is, dan Europeesche staatslieden als Bismarck of Clemenceau of Lloyd George! Een Fransch schrijver, die toonde Wilson goed te kennen, heeft van zijne aanvaarding van het presidentschap gezegd, dat het geschiedde als ware hem eene roeping vervuld; als ware hem een heilig ambt toevertrouwd. En inderdaad, wie Wilson's redevoeringen, uitgesproken in verband met zijne candidatuur voor het presidentschap leest, vindt daarin weinig van de gewone uitlatingen van den politiek eerzuchtige, maar vindt als grondtoon en als ondertoon steeds nadruk gelegd op datgene wat de verplichtingen van den president van dezen vergen. Wilson is het type van den canv didaat der democratische party; Wilson vertegenwoordigt haar idealen en haar karaktertrekken gelijkelijk in zich. Eigenlijk van de conventie van 1787 af, toen Hamilton en Jefferson in politieke opvatting tegenover elkander stonden, dateert deze splitsing in partyen; aanvankelijk waren het de toenmalige democraten, die achtereenvolgens een drietal presidenten, ieder zetelend voor acht jaren, tot de macht riepen: daarna waren het de latere republikeinen, die, van de splitsing inwendig bij de democraten gebruik makend, de overmacht verkregen. Cleveland is een der weinigen geweest, die de opeenvolgende reeks van republikeinsche presidenten heeft onderbroken; Wilson slaagde er in 1912 in toen de inwendige verdeeldheid, waartoe Roosevelt's persoonlijk optreden aan-

210