is toegevoegd aan uw favorieten.

Het modernisme in Nederland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 84 —

ters den twist uitvechten en men heeft hen te woord gestaan: wij zullen Kuenen's naam straks meer dan eens ontmoeten. Men zou gaan onderzoeken, hoe het met die oude overleveringen gesteld was, men zou ze hun plaats geven in de Oostersche denkwereld, zoo heel anders dan de onze. Veel zou worden Opgehelderd, nog vaker zouden vraagteekens worden geplaatst, waar de Utrechters nog Vol vertrouwen hunne uitroepteekens hadden gezet. De moderne theologie zou naast een wijsgeerige ook een historischkritische taak krijgen.

Maar dat was later. Voor het oogenblik was het duidelijk, dat men afscheid van elkaar had genomen en dat een scherpere scheiding van beginselen aanstaande was. Want deze ommezwaai kon Scholten niet meemaken. Hij moest van Opzoomer niet veel hebben en al had hij van den aanvang af, in het bijzonder in zijn •Christologie, aan het menschelijke een zeer ruime plaats geschonken, hij dacht er toch nog niet aan om Jezus gansch en al in de menschenwereld te plaatsen, hij dacht er niet aan om de eenheid van het goddelijke en menschelijke in -universeelen zin als grondslag zijner beschouwingen te erkennen, hij kon nog schrijven : „in een Christelijke maatschappij staat de vraag, wat is waarheid, gelijk met die: wat droeg Christus als waarheid voor". Dat was allerminst wat straks „modern" zou heeten. En toch : één