is toegevoegd aan uw favorieten.

Millioenen-studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

am grünen tisch.

91

gezelschap was. Me werden nar eingesxenen aass tm nui-

landtsche eine sonderbare Sprache tst!

i Ach ia, vooral waar ze op Duitsch gelykt! Ik vatte dit¬

maal den handschoen voor onze taal eens niet op, daar ik

ft dien dag al tot vervelens toe gedaan had, en moe was

van 't gekibbel met allerlei volkje dat pour tout bagage littéraire de gewone bezweringsformulieren over z'n ent-

zükenden, rtesenhaften, göttligen, enz. Dichterheroen van¬

buiten geleerd had. Doch er scheen me in de opmerwng dat die schreeuwster 'n landgenoote van me was, iets verwytends te liggen. Kon ik 't helpen dat het mens zich zoo ge neen aanstelde ?

— Kent ge haar? vroeg ik.

— O gewiss! Wer sollte die baronln Y nicht kennen! Ste Ist ganz auf den Hund ...

: En hier volgde een vry schandaleuze geschiedenis van die vrouw. Zoowel haar eigen naam, als die van haar gewezen man — ze was van hem gescheiden — klonk allerdeftigst. Medelyden en nieuwsgierigheid drongen my tot {kennismaking. Misschien ook wilde ik den Duitscher die boo minachtend over haar sprak iets als. . . Hollandsche ridderlykheid laten zien, door partytetrekken voor 'n landgenoote in dekadentie. Hy raadde t my af, maar ik bleef hy m'n voornemen, en sprak de vrouw aan. ï — Mevrouw, zei ik, misschien kan ik u de paraplui terug bezorgen of althans. . .

— Uwe sind Hollander? vroeg zy terwyl ze zonder den jminsten omslag m'n arm greep.

— ja, Ja, kom maar mee.

I En ik geleidde haar in een der winkels van de kolonnade, waar men parapluien verkocht.

i — Ach, liebe chott, uwe sind ja de eerste chenereuse Hollander die me bechéchen.

I Ik schryf haar taal by-benadering nauwkeurig, maar moet erkennen dat ik soms moeite had haar te verstaan. Ze had zich zoolang «heramgetrleben» in de wereld, dat ze geen enkele taal meer sprak. Toen ze 'n paraplui naar haar zin had uitgezocht verlieten wy den winkel, en 't berouwde my spoedig dat ik den my gegeven raad om