is toegevoegd aan uw favorieten.

Millioenen-studiën

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

116

MILLIOENEN-STUDIEN.

Ik gis dat dit geestig lachje z'n voornemen aanduidde om op zwart te spelen, zoodra hy vooruit weten zou dat er zóó'n serie in de kaarten lag. En weer scheen hy onze arme gemartelde aan de omstanders voortestellen als de veroorzaakster van zooveel vreemds.

-- En voila une quisait couper l moest ze nogeens hooren, en de wyzende vinger van den hatelyken kornak brandde haar in den rug.

Ze zat als wezenloos. Opstaan kon ze niet. Ze voelde dat ze neerzygen zou, zoodra ze haar stoel verliet. Aan 't wisselen van dat billet dacht ze niet meer. Bovendien, voortspelen ? Nu ? Op welke kleur ? De serie van zwart, waarop ze zooveel overspannen hoop gevestigd had «de serie die toch ééns komen moest» naar zy altyd gemeend had, was er nu geweest, en wel veel grooter dan voor haar doel noodig was. Wat ze voor 'n grond van hoop had gehouden, was werkelykheid geworden, maar . . . voor haar 'n sarrende bespotting!

Wat nu?

Ze verlangde weg te zyn, ver weg. . . dood misschien!

En na de mislukking van 't plan, die haar zoo wreed martelde, wachtte haar nog een andere pyniging. Ze moest hem zeggen dat alles, alles, voorby was, en dat voortaan hy, zy, de kinderen . . .

Om die vyfduizend franken by elkaar te krijgen, hadden ze . . .

Neen, denken kon ze niet. Overmaat van smart maakte haar gevoelloos. Ze was als vernietigd.

Daar werd ze zacht op den schouder getikt door een van de zaallakeien, die haar kwam vragen om: «einen Lewih für den Herrn Gemahl der draussen sass.»

Dit nu was wel meer geschied, als zy den gemeenschappelyken portemonnaie by zich droeg, en hy in den restaurant 'n kleine vertering te betalen had. We hebben hem 'n glas limonade hooren bestellen.

De huishoudelyke aard van deze boodschap riep haar tot bezinning. Sedert uren had ze gedroomd van duizenden, of liever bepaald van de veertigduizend franken die ze noodig had, en de waarde van geld in den dagelykschen omgang,