is toegevoegd aan je favorieten.

Handboek tot de staatkundige geschiedenis van Nederland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men hebben, ware het hem aangeboden. Daendels werd gouverneur-generaal van Indië (1808). De meeste ministers van Schimmelpenninck bleven aan. Zoo ging de „ralliement" van 1801 voort. Men scheen vrij algemeen overtuigd, dat een stabiele toestand onder de Napoleoniden gevestigd was. Oranje en Nederland dreven nu meer en meer uiteen: Willem V stierf in April 1806 te Brunswijk; zijn zoon, daarna Prins van Oranje, verloor in 1807 Fulda, omdat hij in den 4en coalitie-oorlog (Pruisen, Rusland en Engeland) de zijde van zijn zwager gekozen had. De Nassausche erfgoederen had Napoleon hem bij de oprichting van het Rijnverbond1) in West-Duitschland (Juh 1806) ontnomen. Hij verbleef na den oorlog, waarin Pruisen zwaar geslagen werd, te Berhjn of in Silezië en verloor alle betrekkingen met Nederland.

„De regeering van Holland is monarchaal, gewijzigd en geregeld door de constitutie". Aldus artikel één der algemeene bepalingen van de Grondwet van 1806, die, getrokken uit de te Parijs vastgestelde constitutioneele wetten, na door de Wetgevende vergadering te zijn goedgekeurd, door den Koning bij publicatie van 7 Augustus 1806 werd afgekondigd. De „kroon van Holland" behoort aan „Lodewijk Napoleon" en zijne wettige, mannelijke afstammelingen bij recht van eerstgeboorte. Zijne macht werd grootendeels gelijk aan die de Raadpensionaris bezeten had. Het monarchale alleen was nieuw en dit is dan ook de belangrijke verandering, die deze Grondwet bracht. Zij was overigens zeer vaag — het aantal der „Hoogmogende" noch dat van den Staatsraad werd aangegeven — en het veel ruimte voor den Koning open. Nederland's eerste Koning was een goedhartig en weifelend, niet onbekwaam man. Hij meende van zijn rijk „avec des soins et un peu de génie" gemakkelijk „sous le rapport de 1'aisance, de la liberté et du bonheur la contrée la plus remarquable de 1'Europe" te kunnen maken. Wat erg optimistisch gedacht — onder de bestaande omstandigheden! De uitkomst bewees het spoedig en de Koning, al trachtte hij ernstig Nederlander te zijn en Nederlandsch te leeren, was ook geen persoon, om dit doel met inspanning van alle krachten na te streven. Men mag de goede bedoelingen althans waardee-

') Het Heilig Roomsch-Duitsche rijk hield toen tevens op te bestaan. De laatste keizer,Frans II, had in 1804 den titel vad keizer van Oostenrijk (Frans I) aangenomen.