is toegevoegd aan je favorieten.

Zuid-Amerika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het ontbreken van behoorlijke afvoergelegenheden ook nog geen redehjke kans gekregen. De producten zijn dezelfde als die der omliggende staten, doch van geringe beteekenis; het eenige artikel van belang bestaat in huiden, welke afgescheept worden over het haventje Tutoya, reeds in den staat Maranhao. Het is een heel waagstuk om met een zeeschip tusschen de riffen en zandbanken door de kreek van Tutoya binnen te loopen; want wel is het binnengaatsche vaarwater diep genoeg, doch de ingang geeft slechts bij hoogen vloed voldoende diepte om te passeeren; een schip van eenige afmeting kan maar tweemaal in de maand binnen, en moet zich dan haasten om er weer uit te komen, wil het niet gedwongen worden om veertien dagen te blijven wachten op hoog water. De haven bestaat slechts uit de zandige monding der Parnahybarivier; langs de oevers ziet men enkel strand en struikgewas, doch geen menschelijke nederzetting; die vindt men pas, wanneer men met een der rivierbootjes verder opvaart naar Piauhy.

De kust van Maranhao ziet er al iets minder dor uit: achter het schelle strand beginnen terstond al bosschen op de duinen te groeien, en achter deze duinen ziet men in het binnenland ook niets anders dan een groene vlakte. Enkele rivieren geven toegang tot het achterland, zoodat in Maranhao de kust- en rivierscheepvaart tamelijk ontwikkeld is; spoorwegen zijn er nog niet noemenswaard, al is er een poging gedaan om de hoofdstad te verbinden met Theresina, de hoofdplaats van Piauhy. Maar de spoorhjn heeft nog niet eens den achtersten oever bereikt van het eiland Sao Marcos, waar Maranhao op ligt; de rest van het kapitaal is, naar beweerd wordt, in Rio op de avenida verteerd....

De stad Sao Luiz do Maranhao is geheel aan lager wal geraakt. Vroeger, in den tijd der zeilschepen en der slavernij, bloeide de stad door uitvoer van allerlei tropische producten, vooral van suiker; maar de afschaffing der slavernij beteekende het einde van het werk, en de moderne scheepvaart kan de ondiepe baai van Sao Marcos niet meer binnenkomen. De toegang is zeer smal en bochtig, en bovendien veel te ondiep. Er bestaat een plan voor een nieuwe haven, waartoe men een golfbreker wil aanleggen en dan met behulp van den stroom een vaargeul hoopt te kunnen baggeren van minstens tien meters diepte. Er zal dan een drijvende houten kade langs den stadsoever aangelegd worden, voor-