is toegevoegd aan je favorieten.

Zuid-Amerika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stad, behalve een spoorwegdienst naar Montevideo, ook een zeer geriefelijke stoombootverbinding met Buenos Aires bezit. Deze Uruguaydienst der Mihanovich-booten bedient de beide oevers yan de rivier, met belangrijke plattelandsteden, zooals Gualeguaychu (in Entre Rios, tegenover Fray Bentos), Concordia (eveneens op den Argentijnschen oever) en Salto, het einde van den bevaarbaren benedenloop. Tot Salto loopt ook de breedspoorhjn van de Uruguaysche Centraalspoor en den Ferrocarril Midland, waarover van en naar Montevideo een voortreftehjke sneltrein met eeten slaaprijtuigen rijdt. De hoofdlijn der Central gaat vanuit Montevideo over Durazno en Tacuarembó recht het Noorden in tot River a, aan de Brazihaansche grens; de lijn over Salto zet zich over de F. C. Noroeste del Uruguay langs de rivier voort, en vindt te Cuareim (Quarahy) aansluiting op het Brazihaansche spoorwegnet.

Het is een land van golvende velden, waardoor men spoort; de wijnstok groeit overal, en ook andere vruchtboomen, vooral perziken, doen het er uitstekend. Toch wordt er in Uruguay weinig wijn gemaakt; de beste drank van het land is een mineraalwater uit de buurt van Montevideo, agua Sahis genaamd, en ook in Argentinië algemeen bekend.

De terreinen langs de spoorlijnen zijn voor het meerendeel netjes afgeheind met prikkeldraad; voor zoover er geen graan te velde staat, zwerven er grazende kudden runderen en schapen tot aan den verren gezichtseinder. En één soort van vee is er, dat bijzonder de aandacht verdient: struisvogels, welke hier gehouden worden evenals in Zuid-Afrika, en vrij in de prairie rondloopen. Het is de Zuid-Amerikaansche soort, welke nandu heet, en ook op het Argentijnsche platteland wel voorkomt.

De landbouw van Uruguay ondervindt, evenals de provincies van overeenkomstige ligging in Argentinië en Brazilië, af en toe groote schade van de sprinkhanen, die in zwermen over het land strijken en alles kaal vreten. Het is een plaag, die niet regelmatig, doch slechts af en toe verschijnt, en steeds als een bedreiging boven de welvaart van het platteland zweeft. Ook brengt de zomer wel eens een te groote droogte met zich, vooral in de hooger liggende gedeelten, waar het water diep weggezakt is. Een lang aanhoudende periode van droogte veroorzaakt dan groote sterfte onder den veestapel, want het Zuid-Amerikaansche vee is beter tegen een schraal diëet dan tegen dorst bestand.