is toegevoegd aan je favorieten.

Japan en de buitenwereld in de achttiende eeuw

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ners weerin. Geen van beide partijenzag verder kans dadelijk meer voordeden te behalen. Men kwam tot een compromis op voet van status quo. Het contract, 6 September 1752 met de Gddkamer gesloten, bevatte 27 artikelen. Hierover was echter niet meer te vinden dan een opgave van den voornaamsten inhoud, uit Batavia aan de Bewindhebbers meegedeeld:

1. De Compagnie mocht niet meer omzetten dan 250.000 taels jaarlijks. Daar de restanten hier buiten waren gerekend, werd dit een zeer rekbaar begrip. Intusschen leerde de practijk dat de uitvoer, wdke 1747-50 nog weer boven f 500.000 was geweest, van nu af met één uitzondering daar geregdd beneden bleef, niettegenstaande de verhooging op het staafkoper. De verkoop zelf kwam nauwdijks meer boven f 3 a 400.000 a).

2. De bestaande prijzen plus 6000 tad opgdd werden voor de bestelde en aangevoerde goederen gegeven. Intusschen maakten de Japanners datzelfde jaar reeds moeilijkheden hierover.

3- De Compagnie ontving voorloopig jaarlijks 11000 pikols staafkoper tegen den ouden prijs van 12,8,3 tad. De koperuitvoer werd nog vergroot, doordat de ambtenaren een kleine hoeveelhdd plaatkoper kregen aangeboden (destijds door van Imhoff ook als uitvoerprodukt genoemd, maar na proefzending weer verworpen) De opperhoofden beweerden, dat zij vergeefs getracht hadden net ook nu voor de Compagnie te krijgen tegen den prijs van het staafkoper, maar dat zij zdf 26 tads (f 52) betaalden. De Compagnie nam het toen voor 30 rijksdaalders (f 72) van hen over.

Op deze wijze kreeg het belang van het personeel al meer en meer de overhand. Vermoedelijk heeft het volgend jaar weer een smokkdproces plaats gehad en werd dit aanleiding, dat tal van artikelen mt het contract, betrekking hebbend op de „huisdijke bestellingen (particulieren handd), werden ingetrokken. Dochna veel moeite werden de belangrijkste, die voor de Compagnie golden gehandhaafd. Alleenmoest de qualitdt der goederen voldoen wilde de vastgestdde prijs betaald worden. Terwijl dus van de hoeveelheden van sommige of alle artikden gevraagd geen sprake meer was, hechtte de Gddkamer nu vooral aan de hoe-

T^t-J^ WaS tijdénS V9n Imhoff ho°ger opgevoerd en dreigde blijkbaar nu weer te verminderen.

o) Bijlage III.