is toegevoegd aan je favorieten.

Willem Mengelberg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rembrandt's Terugkeer van den Verloren Zoon. Op het dringend smeekende kloppen is de oude blinde vader naar buiten gestort. Hij alleen heeft zijn zoon, den in het leven ten onder gegane, herkend. In al begrijpend vergeven, vol geluk, legt hij bevend zijn stijve handen op de schouders van den in lompen gehulde, die zich om erbarmen smeekend op de knieën tegen hem heeft aangedrukt.' Eenige omstanders, een voor het huis staande en een zittende man en een meisje tegen de deurpost geleund, slaan met verwondering, waarin begrijpen begint te lichten, de groep van den schurftigen boeteling en de zich over hem in bescherming ontfermende vader, gade.

De schrijnende tragiek en het nobele pathos, die Rembrandt in deze streng gesloten groep als in de verf gehouwen, in een laaiing van rood en goud wist te geven, Mengelberg gaf ze ons in Beethoven's muziek.

Een stormachtige bijval, die geen einde scheen te willen nemen, bracht mij tot de werkelijkheid terug. Zóó groot was de geestdrift dat een onbekende een onzer omhelsde, zeggende: Je vous félicite avec votre compatr iote!

Toen ik na het concert Mengelberg sprak vertelde ik hem mijn indruk. Ja zei hij ik was geheel onder den indruk van dat schilderij. Zie je, Rembrandt en Beethoven waren uit hetzelfde hout gesneden. Voor beiden waren de moeilijkheden er om ze te overwinnen. Hun leven was een gestaage worsteling met de materie. Een worsteling waarin zij overwonnen. Kunnen wij dat ook niet van Mengelberg zeggen ?

JOSEPH KRONIG