Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar werd voorgezetl). Maar verder gevoelde hij zich thuis en genoot in deze omgeving, terwijl hij ook zelf zijn aandeel leverde in den arbeid, in dit centrum van intellectueel leven verricht2). Doch niet tot Bologna en Venetië beperkte zich Erasmus* verblijf. Ook te Padua vertoefde hij, bij den jeugdigen Alexander, toen reeds Aartsbisschop van St. Andrews, te Ferrara, te Siena, te Rome en te Napels.

Door de meest gevierde humanisten werd hij te Bologna, Venetië en Padua geëerd; te Rome maakte hij kennis met den kardinaal Johan de Medicis, den lateren paus Leo X, met Dominicus Grimani, van een bezoek aan wien hij een enthousiaste beschrijving geeft.

Inderdaad, hij beleefde in Italië een zeer gelukkigen tijd, waarin de geest van dezen grooten geleerde genoot van den omgang met gelijkgestemde zielen, en zich verlustigen konin de atmosfeer van de classieke oudheid, die daar als herleefd was. Een eigenaardigen indruk maakt het, dat Erasmus vrijwel ongevoelig schijnt geweest voor wat buiten de literatuur viel. Hij was uitsluitend de geleerde, en scheen voor het kunstleven zeer weinig belangstelling te hebben. Florence, waar hij kort vertoefde, scheen tot hem niets te zeggen te hebben. Voor de kunst, die daar opbloeide in de ateliers van een da Vinei, een Michel Angelo, een Raphaël, een fra Bartolommeo, had hij geen oog. „Eenige dialogen", zoo schrijft hij, „heb ik in de weinige dagen, dat ik te Florence was, in het latijn vertaald, om tenminste iets te doen te hebben".

Zoo heeft ook de majesteit van Rome s groote ruinen hem niet getroffen. „Rome heeft niets dan ruinen en over-

Niet onwaarschijnlijk is in zijn „Colloquia" de samenspraak „Vrekkige rijkdom", een, zij het dan ook te scherp geklewde schildering van Erasmus eigen ondervindingen. Vermakelijk is hierin de beschijning van den, meer dan schralen, maaltijd, waarop slecht brood, kei-harde kaas, bedorven vleewh of een fragment van een broodmager kippetje met uiterst schralen wrjn te gemeten viell (.Vgl. „ten 12-tal samenspraken van Des. Erasmus," vertaald door N. J. Singels, uitgave „Wereldbibliotheek"). . _ . . , .

*) In 1508 kwam van Manutius' pers een nieuwe druk van Erasmus Adagia. Hij bewerkte een nieuwe uitgave van „Hecuba" en „Iphigema in, Aulis , en bezorgde een uitgave van de werken van Terentius en Plautus.

Sluiten