Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

legenheid geweest is haar van nabij en in verband met hetgeen voorafging te beschouwen, kan zich bezwaarlijk de toenemende spanning vooretellen waarin men, met het oog op den Isten Januari 1830, verkeerde. Men moet weten welke trap van overmacht en overmoed de oppositie bereikt had; hoe zij in België door de samenspanning van partijen, in wier verdeeldheid en naijver de kracht van het Gouvernement berust had, meesteres was, hoe de zwakheid der Regeering, door eigen ingenomenheid met milde en vrijzinnige begrippen verdubbeld werd; hoe de periodieke drukpers door de meest geweldige en schaamtelooze aanranding van al wat van het Gouvernement uitging, door de prediking van anarchistische beginselen, door de hartstochelijke aanblazing van het twistvuur tusschen R. C. en Protestanten, tusschen Belgen en Hollanders, alle bevrediging onmogelijk maakte; hoe de toestand, met eiken dag, bedenkelijker werd; hoe er bijna geen kans meer overig scheen om de weigering der gelden, onmisbaar voor het leven van den Staat, te beletten.

Hiertegen was de tactiek der Ned. Gedachten vooreerst op den voorgrond te stellen den historischen en grondwettigen aard van den staatsvorm. Niet eene getemperde Republiek met een naam-koning aan het hoofd; niet eene democratie waarin het souvereine volk door de vertegenwoordigers aan een gekroonden ambtenaar der wet geeft, maar een getemperde Monarchie, een Staat waarin de oppermacht berust bij den koning, maar aan het volk een niet geringe mate van invloed op de staatsaangelegenheden verleend is; geene volkssouvereiniteit, geen regeeren met de meerderheid, geen ministerieele verantwoordelijkheid die, als voorwaarde der onschendbaarheid voor den Vorst, voorgesteld wordt.

Op dien grondslag strijd te voeren tegen de factie. Een strijd op leven en dood; eene Nederlandsche Regeering bezwijkt zoo eene anti Nederlandsche factie niet valt. Aldus alleen scheiding mogelijk tusschen

Sluiten