Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Londen de broodsnijdende vader, in het andere de met het kleine kind bezige moeder niet méébidden, verhoogt het huiselijke, het diep werkelijke, de intimiteit. Wonder-mooi is in het één de moeder die oplet of de dreumes wel naar behooren het gebed uitspreekt, het ernstig toekijkende broertje, prachtig op het Venetiaansche doek de onbeholpen actie met den hoed van den plompen vader.

Van een ander soort teederheid is het feeërieke, grillig sprookjesachtige geval „de Menagerie" in het Mauritshuis, van het zacht statige princelijke meisje dat, door twee gedrochtelijke ventjes goedig bewaakt, een lammetje voert, terwijl allerhande vogels hun beurt afwachten. Onze kunst is. arm aan vreemd-lieflijke droomfantasieën als deze.

De gebreken van den schilder zijn soms opvallend en onverklaarbaar, en dit is het wel, wat meerdere schrijvers aangaande zijn kunnen en de schoonheid van zijn werk als groot geheel onrechtvaardig heeft gestemd. Komt, die opvallendheid der fouten echter niet vooral voort uit deze zeer schoone deugd van zijn voorstellingen, dat men ze onwillekeurig strenger aan de natuur toetst dan andere? Bemerkt men het juist door zijn ook in het beradene zoo onbevangen voordracht niet des te eerder, wanneer hij zich laat gaan of zich vergist of ook wel eventjes poseert ? — wanneer hij insluimert als ook Homerus tusschenbeide deed ?

Zulke onmiskenbare fouten noem ik vooral het plotselinge en volstrekt ongemotiveerde te kort schieten aan de eischen van een overtuigend modelé, als hij anders juist bijna doorloopend zoo schoon bereikt. Op de meest in het oog vallende plaatsen: in koppen bij voorbeeld op den voorgrond of althans van gewichtige personen. Zoo heeft, in het overigens zoo bewonderenswaardig „vroolijke huisgezin" waar het schitterend mooi uitgedoschte bekoorlijke vrouwtje zich achterover werpt in haar stoel van louter schik, in een gezond-animale beweging van dollen levenslust, de man, die, naar verluidt,' den schilder zelf moet voorstellen, een wonderlijk abnormaal gelaat, waarin toch ook niet door charge veel

Sluiten