Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De aantrekkende kracht tusschen de volkeren en Staten begon het hoe langer hoe meer te winnen van de afstootende kracht, maar het menschdom wist 't niet Zelfs toen het oogenblik was aangebroken, waarop de eerste onzichtbare beweging kon worden waargenomen, ging men haar voorbij zonder haar te zien; men had er geen oog voor.

Zoo zou het echter niet blijven. De man zou geboren worden, scherpzinnig genoeg om te zien wat er plaats had en tegelijk zoo ruim van geest en edel van hart, dat hij de strekking ervan voor het menschelijk geslacht kon bevatten en waardeeren. Die man was Hugo de Groot.

Zoo werd hij de eer en de roem van zijn vaderland, de weidoener van het menschelijk geslacht.

In den zomer van 1899, toen de eerste Vredesconferentie te 's Gravenhage bijeen was, trok een groot en aanzienlijk gezelschap naar Delft om er, op uitnoodiging van de Amerikaansche delegatie, zich te verzamelen in de Nieuwe Kerk en er aan het graf van Hugo de Groot aan te hooren de woorden, welke Alexander White aan het leven en den arbeid van dezen grooten Nederlander wijdde. En in 1913, toen in de Nederlandsche residentie het jaarlijks bijeenkomend Wereldcongres voor den Vrede was vereenigd, omvattend meer dan ooit tevoren al degenen, die strijden, sommigen al jaren achtereen, Voor de vredesbeginselen, ging opnieuw een groote schare als ter bedevaart naar het oude, rustige Delft, verzamelde er zich eerst rond het standbeeld op de Markt, later voor de tombe in de kerk teneinde er getuigenis af te leggen van gevoelens van dankbaarheid en eerbied, aan de nagedachtenis van dienzelfden grooten geest verschuldigd. Het was bij deze gelegenheid, dat in het stadhuis, wijzende op het portret dat de gemeente Delft 373

Sluiten