Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naast de reeks zijner directe volgelingen, onder wie Leibnitz, Wolff en Vattel *) schitterden, de positivistische school, welke de werken van Moser tot de hare telt en doör von Martens den stoot geven zag tot de verzameling der bestaande tractaten, die op de ontwikkeling van het positief volkenrecht van grooten invloed zijn geweest. De scheiding van philosophische en positivistische school heeft opgehouden met het einde der 18e eeuw; Bijnkershoek had dit resultaat voorbereid; theorieën als van Kant en Hegel leidden de gedachten daarheen. De samensmelting van beider denkbeelden, feitelijk, maar zwak en onbewust reeds in Grotius' werk terug te vinden, en door overheersching van het natuurrecht weinig scherp gemarkeerd, ligt ten grondslag aan wat in hoofdtrekken ook tegenwoordig nog het volkenrecht is. Gelijk Heffter aanduidt2). vervolledigt men thans uiteenzetting en uitlegging der positieve regelen met behulp van gedachte en wetenschappelijke critiek. Bij Grotius was de verhouding omgekeerd, want hem diende het positief verkregene slechts tot aanvulling, en dan nog dikwerf weinig krachtig, wat echter temeer doet uitkomen hoezeer zijn stelsel was gebouwd op eene verre toekomst, hoezeer zijn geniale blik zag door de eeuwen heen en ontdekte hoogte punten, welke de algemeen menschelijke geest zelfs in deze eeuw nog niet bereiken zal.

* *

*

Hugo de Groot stamde uit een aanzienlijk geslacht, hetwelk zich, nadat het slot Krayenburg, gelegen tusschen Delft en *s-Gravenhage, door oorlogsrampen vernield en verwoest was, binnen Delft had gevestigd en welks nakomelingen daar de hoogste waardigheden hebben bekleed. Dirk Huigen de Groot, schepen der stad, ontbrak het aan mannelijke nakomelingen en zijne dochter, gehuwd met Cornelis Dirksz. Kornets, verkreeg daarom de vergunning, dat hare zonen den naam van de Groot naast dien der Kornets zouden voeren. Een

:) „Le droit des gens ou principes de la loi naturelle appliqués a la conduite et aux affaires des nations et des souverains .

") Heffter .Théorie et littérature du droit public".

382

Sluiten