Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kerk te Delft werd ter ruste gelegd1), in de onmiddellijke nabijheid van het praalgraf der Oranjes, waar ruim twintig jaar tevoren Prins Maurits was bijgezet en slechts weinige jaren later ook Prins Frederik Hendrik zou worden opgebaard. De vroedschap van Delft, die ook bij zijn begrafenis toonde geenszins de gevoelens van andere steden jegens Grotius te deelen, overwoog reeds spoedig na zijn dood de mogelijkheid om voor hem een standbeeld op te richten naar het voorbeeld van dat van Erasmus te Rotterdam; er bestond echter voorkeur voor een tombe boven het graf, welker vervaardiging men aan Rombout Verhulst opdroeg, die echter niet geheel zijn werk heeft kunnen voltooien. Spoedig na zijn overlijden verschenen penningen te zijner eere; op een dezer ziet men op de eene zijde borstbeeld en naam; op de andere een "koffer met twee kronen, voorstellende zijn vlucht naar Frankrijk en zijn gezantschap aan het Hof aldaar, waarnevens een opgaande, zon als zinnebeeld van de vernieuwing zijner tijdelijke gelukzaligheid diende. Tallooze verzen, meer en minder bekend, meer en minder gelukkig, van meer of minder grooten van naam, zijn er vervaardigd, en de Heeren Staten gingen zoover, dat zij hun griffier Ruisch aan Professor Barleus schriftelijk deden vragen of hij niet bereid zou zijn om zijn talent te stellen in dienst van de nagedachtenis van Grotius. Wel mag men zeggen, dat de enkele lasterstemmen, die zich verhieven om er nadruk op te leggen dat Grotius te groote tegemoetkomendheid den katholieken had betoond en die daaruit gevolgtrekkingen maakten, overstemd werden door de blijken van achting en eerbied; wel ook mag men zeggen, dat het Grotius gegaan is als zoovelen, die tijdens hun leven slechts verdriet en moeilijkheden ondervonden, doch die, nauwelijks het aardsche tijdelijke met het eeuwige verwisseld hebbende, over niet dan goed en eervols schenen te beschikken.

En gelijk de tijdgenoot niet heeft nagelaten aan Grotius' talenten en gaven en aan het vele voortreffelijke van zijn karakter hulde te brengen, heeft ook het nageslacht hem niet vergeten *

>) 3 October 1845.

430

Sluiten