Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijden het beste pleit, inlichtingen geven, die men zich niet uitvoeriger en nauwkeuriger wenschen.

Grotius liet drie zonen en ééne dochter na; van de drie zonen is Pieter, die later aanzienlijke ambten in den lande bekleedde, in de vredesonderhandelingen met den Franschen Koning in de jaren 1672—74 een belangrijke, schoon niet immer evenzeer geprezen rol speelde, de meest bekende terwijl de tweede in Staatschen dienst trad en tot kapitein bij de Gardes opklom, en de derde reeds op jeugdigen leeftijd bij een schelmschen aanslag op een zijner reizen werd doodgeschoten. De dochter Cornelia huwde met Bathon, Vicomte de Montbas, wiens naam in de geschiedenis van ons vaderland in dezelfde, bovengenoemde periode evenmin een onverdachten klank heeft. Grotius' echtgenoote overleefde haren man slechts korten tijd; zij stierf gedurende het proces, dat zij met de vastberaden hardnekkigheid, die haar immer heeft gekenmerkt, met de regeering bleef voeren, te Rotterdam op den 19 April 1653.

Het leven van Grotius is merkwaardig om wat het geweest is en gegeven heeft aan tijdgenooten en nakomelingen. Het is leerzaam bovenal, wijl het doet zien, dat zelfs een groote geest, wiens kunde en gaven door den tijdgenoot niet werden miskend, gelijk bij .Grotius van de zijde zelfs zijner heftigste tegenstanders noch in het theologische noch in het rechtskundige geschiedde, het leven zich verbitterd, den arbeid benadeeld ziet door kleinzielige twisten, gelijk die in de geschiedenis van elk land voorkomen en zeker niet tot verfraaiing van zulk een geschiedenis strekken. Het nageslacht echter heeft, ook in het vaderland, aan Grotius ruimschoots de eere terugbetaald, welke hem voor zijn groote verdiensten toekomt.

') Zie het voor- en levensbericht, door Prof. Kramer geschreven bij de in 1894 in het Echt gegeven correspondentie tusschen Pieter de Groot en den gezant de Wicquefort.

434

Sluiten