Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIII

Waar zal de Bredius-collectie blijven? Daar was 'k nieuwsgierig naar — welke plannen heeft Dr. Bredius met zijn belangrijke collectie in 't Mauritshuis ? Als ik weer eens bij hem kwam en hij liet me zien wat er ook in de kamers van zijn groot huis hing — dan polste 'k zoo tusschen 't spreken door: kunnen we nog vreezen dat 't een-of-ander van zijn collectie naar alle windstreken wordt verstrooid? 't Is immers tonnen gouds dóód kapitaal — werd voor één hem niet reeds een millioen geboden? Vorigen schonk hij 't Rijksmuseum — die in 't Mauritshuis niet. Waarom? vroeg ik hem eens. „Och, zei hij... wie weet of ik me nog niet eens zoo arm gekocht zal hebben dat ik een-of-ander verkoopen moet; 't zou me wel aan mijn hart gaan I.. want 't liefst ware 't mij als mijn collectie voorgoed bij elkander bleef". Peinzend keek mijn gastheer toen vóór zich, bracht langzaam zijn wijnglas aan de lippen. Verder wilde hij zich niet erover uitlaten en ik heb 't hem ook niet rechtstreeks gevraagd — maar dit weet ik wel dat de Staat gerust kan zijn... de collectie wordt ons geschonken. Doch... dr. Bredius hoopt en vertrouwt dat ze éénmaal, in een daarvoor bestemd gebouw voorgoed bij-elkander zullen blijven.

Over Jan Steen.

Ach, dit zijn allemaal maar aanteekeningen van den interviewer geweest. Ik zou er nog kunnen bijvoegen, datdr. Bredius een graad aan de Universiteit gehaald heeft en zich op muziek heeft toegelegd, maar... zich de polsen pijnlijk sloeg. Dat hij toen juist in Italië was en zoo al meer en meer zijn belangstelling groeide en groeide voor de schilderkunst... kenners mogen nu zelf de belangrijke invloed constateeren van dit feit: Italië waar niet de doeken immer aan handteekeningen te onderkennen zijn en naar andere kenteekenen dient gezocht...

Sluiten