Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot hulp voor Engeland. Dit gaven wij terug aan Engeland, voor Sidney's bloed. En voor Sidney's geest?

Geen halve eeuw zou het duren, of het volk, dat Sidney in vrijheid had helpen grondvesten, had ook op zijn beurt de wereld iets te zeggen, een boodschap, die niet aanstonds ten volle zou worden verstaan: Rembrandt's boodschap. Is het te veel gezegd, dat buiten ons eigen volk, wien het begrip daarvoor is ingeboren, Engeland de eerste is geweest, die de waarde van dat geschenk aan de wereld: onze schilderkunst, begrepen heeft ?

Maar een zichtbaar teeken, dat het oude weldaden niet vergeet, was Nederland nog schuldig. De Staten hadden in 1586, hoe benard de geldmiddelen ook waren, een kostbaar gedenkteeken beloofd, als Sidney's lijk hier mocht rusten. Doch Engeland zelf wenschte dat dierbaar pand terug. Een zwarte rouwstoet van Nederlandsche burgers deed te Vlissingen het stoffelijk overschot uitgeleide naar het schip de Zwarte Pinas. Afgevaardigden der provinciën vertegenwoordigden Nederland bij de plechtige bijzetting in St. Pauls. Sedert restte van Sir Philip Sidney in Nederland niet meer dan de herinnering.

Wij Nederlanders zijn ook voor onze eigen helden in den regel traag in het stichten van zichtbare gedenkteekenen, behalve misschien voor

Sluiten