Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De peper wordt in karongs of gonjezakken genaaid en is dan voor de verzending gereed. Een bepaald gewicht wordt op deze wijze niet verpakt.

De productiekosten zijn niet met juistheid op te geven. De Inlander werkt niet geregeld in zijn tuin, en beschouwt over het algemeen deze cultuur als eene bijcultuur welke hij in zijn vrijen tijd beoefent.

Voor een goed onderhouden, door een Chinees beheerde» tuin van 10.000 ranken, kan men de kosten als volgt berekenen:

1 mandoer tractement ƒ 30.— voeding ƒ 6.— == ƒ 36.—

11 koelies „ „ 8.— „ „ 6.— = „ 154.—

1 werkbaas „ „ 30.— „ „ 6.— = „ 36.—

1 schrijver „ „ 15.— „ „ 6.— = „ 21.—

Transportkosten per maand voor verkregen product, voeding

karrevoerdera „ 100.—1

Plukloonen „ 30.—

Verpakkingsmiddelen „ 25.—

Medicijnen „ 2.—

Aankoop steunpunten „ 50.—

Bemesting „ 125.—

Totaal ƒ 579 —

per maand of ƒ 6948.— per jaar.

Een dergelijke tuin produceert + 250 picol, zoodat de productiekosten op ongeveer ƒ 27.— a ƒ28.— per pikol witte peper gesteld kunnen worden.

Deze berekening geeft echter een gemiddelde, daar de eerste oogst uit een tuin natuurlijk veel duurder uitvalt. Men zou dien per pikol ku»»nen schatten op niet veel minder dan ƒ 33.—, omdat juist dan alle uitgaven, die gedaan zijn vóórdat de tuin productief werd, dus over een tijdsverloop van ongeveer twee jaren, het zwaarste drukken. Daar echter de productiviteit 20 a 25 jaar duurt, werd bij de bovenstaande berekening een gemiddelde genomen.

VI. Werkovereenkomsten bij cultuur in gebruik.

Bepaalde werkovereenkomsten bestaan niet. Wel werd in 1907 van bestuurswege eene regeling getroffen voor de betaling van dé in de pepertuinen werkende koelies, welke regeling in het Chineesch vertaald indertijd in de koelieverblijven werd opgehangen.

Voor zoover van Bankaneesche werkkrachten gebruik gemaakt wordt,

Sluiten