Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„De klassenstrijd is er. Overal in de beschaafde en de onbeschaafde wereld is de klassenstrijd de wereldstrijd dezer dagen. Of ge Twentsche textielers, Amsterdamsche en Rotterdamsche zeelieden, Fransche spoorwegarbeiders, Engelsche mijnwerkers, Amerikaansche trust-slaven, Indische koelies, Russische geëxpropriëerden, Japansche en Chineesche jong-proletariërs, Zuid-Afrikaansche gouddelvers, aan den arbeid ziet en hoort — overal speurt ge, in plaats van rustigen voortgang, wrijving, botsing, conflicten, strijd tusschen werkgevers en werknemers."

Achter de strijdende legers van kapitaal en arbeid rijst dan ook het kapitalisme als de directe aanleiding tot den modernen klassenstrijd. En wie zich principiëel tegen het kapitalisme keert, wie principiëel veroordeelt, dat een enkele klasse door middel van de uitbuiting zich de rijkdommen der aarde toeëigent, heeft ook principiëel positie gekozen in den modernen klassenstrijd aan de zijde der ontrechten, ook al blijft hij practisch in den klassenstrijd van verre toezien. Het is helaas waar dat deze strijd ook tegen personen gaat, hetgeen onvermijdelijk is, waar juist die personen tengevolge van het systeem hun gewin trekken uit de ontrechting der proletariërs. Maar de wisselaars in den tempel waren ook personen, het abstracte kapitalisme is in de kapitalisten concrete werkelijkheid.

Het komt op de juiste motieven aan, om den strijd tegen deze personen, principiëel bedoeld als een strijd tegen een systeem, te rechtvaardigen, m.a.w. komt het aan op de waardeering van den klassenstrijd. Dan komt de onderscheiding aan de orde tusschen christen-socialisten en marxisten, dan spreekt de verschillende bedoeling haar woord, dan eerst wordt de klassenstrijd gerechtvaardigd als strijdmiddel van christenen en moet blijken, dat ook déze strijd een strijd van liefde is.

Het doel van den modernen klassenstrijd is, eenerzijds

Sluiten