Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitbuiting, de vak-actie tot verbetering van de levensvoorwaarden der arbeiders, de strijd der kapitalisten, om uit den arbeider te halen, wat er in zit, in 't algemeen de strijd om de koopwaar: arbeidskracht. Hoe van kapitalistische zijde deze strijd gestreden wordt, zet Enka aldus uiteen: „Omdat de arbeidskracht tot koopwaar met handelswaarde 'gezonken is, wordt over zijn (lees: haar) prijs in de gansche wereld een hevige strijd gestreden.

Om deze koopwaar zoo goedkoop mogelijk, bijna gratis, te verkrijgen, hebben Leopold van België en zijn satellieten als duivels huisgehouden in het Congoland.

Om over deze kostbare koopwaar zoo voordeelig mogelijk te beschikken, zet het kapitaal jongens en meisjes aan 't werk, die nog op de schoolbanken zitten moesten. Daartoe doet het, wat men met een stalen voorhoofd het socialisme verwijt — het rukt 't gezin uiteen en scheidt de moeder van haar kind.

Om deze koopwaar zoo laag mogelijk in prijs te houden, stoort het kapitaal zich in 't minst niet aan wat zijn woordvoerders met mond en pen zoo hoog houden — het nationaal gevoel, maar drijft het scheepsladingen vol van goedkoope kleurlingen naar overzeesche fabrieken, als schapen ter slachting.

Om dit doel, goedkoope arbeidskracht, te bereiken, rukt het kapitaal de organisaties der arbeiders, waar het nog kans daartoe ziet, uiteen. Met dit doel voor oogen verlengt het den arbeidsdag tot in het oneindige, totdat het ziet, dat die laatste uren van den afgematten zwoeger meer na- dan voordeel zijn en dan bekeert het zich — in zijn eigen belang.

Uit vrees voor dure arbeidskracht betrekt het kapitaal bij staking goedkoope onderkruipers van 't land, die nog jaren daarna de arbeidsmarkt drukken.

Uit vrees voor dure arbeidskracht verzet het kapitaal zich tegen sociale wetgeving, en als de sociale wetgeving gekomen

Sluiten