Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

democratie als beweging het godsdienst-looze standpunt ook politiek aanvaardt, móet aanvaarden, plaatst ze zich principiëel tegenover hen, die het ignoreeren van God beschouwen als een aantasten van Zijn heiligheid.

De sociaal-democratie heeft met het liberalisme van allerlei schakeering gemeen, dat zij de religie praktisch terugdringt naar het terrein van het gemoedsleven en haar niet als de levengevende kracht voor het staatsleven aanvaardt. Ook de sociaal-democratie wil evenals het liberalisme, den état athée, den godsdienstloozen staat. Niet den aan den godsdienst vijandigen staat, maar een staat, die, als de samenvatting van aller rechtsbelangen, als onzijdig lichaam optreedt ten opzichte der diepste levensstroomingen. Hier geldt practisch, dat de som van aller godsdienst géén godsdienst is, en dat, wat voor ieder afzonderlijk het hoogste is, voor allen gezamelijk wordt weggecijferd als van geen belang voor het staatsleven.

Dit standpunt ondermijnt de zedelijke volkskracht, want waar de staat geen hooger Recht als normatief mag aanvaarden, kan hij niet dienstbaar zijn aan de rechtsopvoeding zijner leden.

Als christenen verwerpen de christen-socialisten den godsdienstloozen staat. Zij handhaven den eisch, dat het christendom op alle levensterrein zijn veredelenden invloed doe gelden. Zooals zij als christenen op maatschappelijk terrein den eisch van het socialisme doen hooren, omdat in het socialisme het christendom zijn maatschappelijke toepassing vindt, zoo streven zij op het terrein van den staat naar een christelijke politiek, opdat ook het staatsleven door het christendom worde doortrokken.

Zoo kunnen zij niet optrekken onder de vanen der sociaaldemocratie, die politiek deze opvattingen niet kan deelen. Hun politieke standpunt dwingt er toe, dat zij eigen wegen gaan en dat zij hunne eigen eischen door eigen vertegen-

Sluiten