Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die later, toen de groote leider het vaandel der christelijke democratie ontrouw werd, hgt met veel zorg en moeite poogde omhoog te houden, over deze dingen schrijft, dan is er bewogenheid in zijn woord, dan wordt het schoon hem te citeeren. Want meer nog dan een ander heeft Staalman moeten gevoelen, hoe smartelijk de ondergang was van Dr. Kuyper als democraat, als grondlegger der christelijke democratie in Nederland. Hoor hem getuigen: „Hij (dr. Kuyper) begeesterde de schare voor dit zijn ideaal zóózeer dat het hem zelfs gelukte in 1894 de Antir. Partij te bewegen op te trekken saém met de democraten van links voor een kiesrecht, dat, hoewel allerminst nog het Huismanskiesrecht bedoelende, een grootere uitbreiding gaf aan het kiezerstal. Hij zag er niet tegen op, voor dat doel, te breken met de christelijke politici, die hem in dezen weg tegenstonden en hij bad van God, in het openbaar voor de kiezers, of Hij genadig beschikken wilde de zegepraal bij de stembus voor de mannen van het ongeloof, die met hem opkwamen voor den eisch : verbreeding van den volksinvloed door een meer uitgebreid kiesrecht. En het hoogtepunt van zijn Christelijk-demokratisch streven bereikte Kuyper toen hij in meer dan één district den ongeloovigen voorstander van Tak's kieswet verdedigde tegenover den geloovigen tegenstander. Het verzet tegen deze consequentie der Christelijk-democratische richting was geweldig

Felle slagen kwamen neêr op het hoofd van den Leider der Antir. Partij, die verketterd werd en verguisd door de besten zijner vroegere vrienden

En teleurgesteld in zijn verwachtingen, nu hem de

radicalen links lieten liggen en gingen samenscholen met de liberalen van allerlei slag, trok Kuyper zoetjes aan terug uit zijn Christelijk-democratische stelling

Er was fiasco gemaakt bij de stembus. Er was geen

succes behaald voor Kuyper's streven en dit gaf èn den

Sluiten