Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zinnig gelaat van den grijzen Staatsman die voor Goes zetelt.

Mr. De Savornin Lohman en niet Dr. Kuyper, het conservatisme en niet de demokratie, had een overwinning behaald en dat begreep Mr. Lohman en daarom kwam een glimlach om zijn lippen, om den eenvoud der onnoozelen, die Kuyper met duizende offeranden bewierrookten en jubelden alsof de nieuwe morgen der demokratie thans voor hen was aangebroken.

Kuyper Minister van Binnenlandsche Zaken, met een meerderheid naast zich van 58 stemmen. De Partij der kleine luyden, de Anti-rev. Partij, was dronken van zegepraal." ')

Kuyper, de christen-democraat, ging onder toen Kuyper de minister-president zich op het gestoelte der eere had doen dragen met de hulp van het christelijk conservatisme. En de kleine luyden, de christelijke arbeiders van Patrimonium, zagen tegelijk met Kuypers verheffing de christelijke democratie inzinken en verschrompelen. Naar het woord van Staalman was het Kuypers oogmerk, in de christelijke democratie een dam op te werpen tegen den revolutionairen stroom, maar de socialistische arbeidersbeweging onder leiding der S. D. A. P. groeide tot een werkelijke macht, toen de door Kuyper opgewekte beweging der kleine luyden reeds een kortstondige grootheid kon overmijmeren. In zijn opzet der christelijke democratie heeft Kuyper glad gefaald, die christelijke democratie kan slechts tot nieuw leven worden gewekt, wanneer zij haar bizondere taak weet te vinden, n.1. om in de algemeene arbeidersbeweging, die heenstuwt naar het socialisme, de plaats in te nemen, die door de christelijke arbeiders te lang nog onbezet is gelaten. Het zal de arbeidersklasse zijn, die eenmaal de menschheid vrijvécht van het kapitalisme, die in haar energie de vrucht

') De Christen-Democratische Partij, door A. P. Staalman blz. 9—13.

Sluiten