Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote vermogens niet verder heeft dienstbaar gemaakt aan de zaak der arbeidersklasse. Nu zijn de christelijke arbeiders als schapen zonder herder, nu is de christelijke democratie tot een aanfluiting geworden, een woord zonder ziel, een uitdrukking van krachteloosheid. En geen anderen democraat, die de kapitalistische maatschappij-orde wenscht te handhaven, zal het meer gelukken, diezelfde christelijke arbeiders als een macht achter zich te scharen, waar toch een groot man als Kuyper onder het juk van het conservatisme boog en het vertrouwen voor altijd schokte.

Alleen een idee, een wereld-omvattende idee als de christen-socialistische, waarin de idee der christelijke democratie haar allerschoonste uitdrukking vindt, zal in staat blijken, de christelijke arbeiders opnieuw te organiseeren in den strijd voor heilige menschenrechten, want het christen-socialisme geeft niet de mogelijkheid van een buigen voor het behoud, het christen-socialisme vraagt den strijd alleen voor de ovèrwinning.

Onder het kapitalistisch régime, ook al was Dr. Kuyper zichzelf gebleven, had de christelijke democratie toch niet meer dan een kleine toekomst kunnen hebben. En zij, die deze toekomst hadden gemaakt, hadden tegelijk ook het verval kunnen aanschouwen. Maar als de christelijke democratie vervuld wordt van het socialistisch ideaal, wordt zij als tot nieuw leven geboren, en leeft zij als verjongd in een nieuwe lente op.

Het is kenmerkend, dat deze nieuwe lijn voor de christelijke democratie al dadelijk werd voorvoeld door volgers van Kuyper en Staalman, die de consequentie hunner opvattingen dorsten trekken door christen-socialist te worden. Reeds in 1907 schreef £en hunner niet zeer schoon maar terecht: „En moge hun (der christelijke toonaangevers) rijk nog een korten tijd duren, door misbruik van antithese en diverse leuzen en leugens volgen de mannen van de coalitie

Sluiten