Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan de Fransche omwenteling nu is het te danken; dat te dezen opzichte zulk een verbetering is ingetreden. Immers, één van de beginselen, die bij die revolutie op den voorgrond stonden, was: centralisatie, dus ook wetten, geldende voor het geheele Rijk. De onderdeden van den Staat verloren hunne bevoegdheden ten aanzien van wetgeving en bestuur, en deze gingen over op het centraal gezag. Een uitvloeisel van die centralisatie was weer, dat men overging tot het maken van wetboeken. Dit noemt men codificatie. Hieronder is dus te verstaan het regelen van het recht in wetboeken (zie art. 150 grondwet). Een wetboek is weer een wet, die een bepaald onderdeel van het recht volledig omvat. De codificatie is in het begin der 19e eeuw in de meeste landen ingevoerd en ook in ons land hééft men dit voorbeeld gevolgd. Zoo zien wij, nadat ons land in 1795 een eenheidsstaat was geworden (de Bataafsche Republiek), in art. 28 der Staatsregeling van 1798 het voorschrift opgenomen, dat er wetboeken zouden gemaakt worden, geldende voor de gansche Republiek.

Gaan wij thans over tot de behandeling van de verdeeling van het Recht.

Het Recht is op verschillende wijzen .te verdeelen, doch de voornaamste onderscheiding, die te maken valt, is wel die in Publiek- en Privaatrecht.

Met een enkel voorbeeld zal getracht worden het verschil duidelijk te maken; evenwel dienen wij hierbij in het oog te houden, dat de scheidslijn niet geheel zuiver is te trekken, m.a.w. er zullen zich gevallen voor kunnen doen, waarbij men < r over kan twisten of die zich op het gebied van het Publiek-, dan wel op dat van het Privaatrecht bewegen.

Stellen wij eens het geval, dat iemand zich verbindt om in dienst van een ander tegen loon arbeid te verrichten en denken wij ons daarnaast eens een milicien,

Sluiten