Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar ook als zoodanig. Over het afschuwelijke spreekt men niet veel — men trekt er den neus voor op. En dit zwijgend gebaar — dat men ook alleen voor de leugen gebruike — heeft meer uitwerking dan luidruchtige afkeuring en zware straffen.

Overigens doordringe men zich er van, dat het kind, niet volwassen van lichaam, ook niet volwassen in de deugd is. Het liegen van een kind is in de meeste gevallen niet iets blijvends. Het vergroeit.

Tot het groote, vroeger door ons uitgesproken beginsel van de opvoeding keeren wij terug: wij moeten ons voor onze kinderen overbodig maken. Ons ingrijpen, ons leiden, ons zorgen moeten we dus beperken tot het noodige. Wat het kind bereiken kan uit zichzelf, daartoe mag het niet worden geholpen. Wordt hij daarin toch geholpen, dan wordt hij nooit een sterk, karaktervol, zelfstandig man. De ontwikkeling van het beste, dat hij heeft, zijn eigenaardigheid, wordt vertraagd, komt niet tot haar recht.

Welke vruchten zal nu die opvoeding afwerpen, die niet te veel doet, maar die de juiste maat betracht? De vader heeft het gezegd: „bemoei ik mij er niet mede, dan is de twist het spoedigst uit." M. a. w. de goede natuur van het kind verricht het spoedigst haar werking. Wie deze natuur maar laat werken, zich er voor wacht storend tusschen beide te treden, die bevordert

Sluiten