Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naderen, maar niémand had hem daarvan gesproken, integendeel: iedereen had hem beterschap voorgespiegeld.

Zijn zuster had eindelijk den moed hem de waarheid te zeggen. En zie, wat er gebeurt. Juist het omgekeerde van wat men had verwacht. Geen wanhoop, maar na den schok de uitroep: „Goddank! dat ik nu die schijnwereld uit ben, dat ik verlost ben van mijn leugenachtig bestaan". En nu kwamen er nog eenige dagen, zalige dagen van beschikkingen, van betuigingen van dank en van liefde — weemoedvolle, maar toch zalige dagen — ja — de waarheid en de waarheid alleen kan ons vrij maken. Zij nu, die om den mond der stervenden den glimlach des vredes legt — zou zij geen rust kunnen brengen in de harten der levenden?

19 Juni 1893.

Sluiten