Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

begon zijn naam te worden tot eene formule. En het staatkundig genie, de bedwinger van volken, de eenheidstichter van een gansch menschenras onmisbaar?

Zelfs behoefde men niet te wachten tot zijnen dood om van zijne misbaarheid overtuigd te worden. Nog bij zijn leven werd hij bedankt voor de bewezene diensten en werd een ander gesteld op zijne plaats. En waar dit geschiedt met de mannen van naam, met de helden — wat zullen dan de menschen van gewone maat zich iets verbeelden? „Men" heeft gelijk: niemand, inderdaad niemand is onmisbaar.

Eéne bedenking. De uitdrukking is onvolledig. Er moet worden bijgevoegd waartoe niemand onmisbaar^ is. Onmisbaar is niemand voor de omwenteling der aarde, voor der sterren loop, voor der jaargetijden wisseling. Onmisbaar is niemand in zijn maatschappelijke betrekking. Voor ieder tien anderen. En heette ooit iemand in zijne betrekking onmisbaar, dan heeft men wel gevraagd of hij juist daarom niet diende te worden ontslagen, ten einde het gevaar te ontgaan van het misbruik, dat hij van zijne onmisbaarheid zou kunnen maken. Maar deze algemeene misbaarheid van de menschen neemt het feit niet weg, dat met iedereen iets verloren gaat, dat niet wederkomt — zijne eigenaardigheid. Sommigen zijn zoo bevoorrecht, dat reeds van hunne tegenwoordigheid warmte en verheffing

Sluiten