Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geslagen hope, verwoest geloof. Zij houwt nieuwe idealen van het puin der oude, ja zelfs uit het verlies trekt zij winst, en den tegenspoed maakt zij tot eenen dienstbare.

Van die veerkracht der eigen ziel heeft de mensch zijn toekomst, dat is: de dag van heden en van morgen te vragen. Ga rond bij de wijzen, en zoo zij inderdaad wijzen zijn, zij zullen u raden u te vervoegen bij uzelf. Daarom moet die veerkracht worden beschermd, aangekweekt, ontwikkeld. Gestaald moet zij worden, opzettelijk. Zoeken moeten wij de plaatsen en gelegenheden waar onzer ziel nieuwe kracht wordt ingestort. Van twee grootmachten in de wereld hebben wij hulpe te verwachten. Vooreerst van de Poëzie. AlsHamerling de zeven zonden als even zoovele daemonen hun arbeid aan de menschen heeft laten voltrekken, is die menschheid weggezonken in algeheele machteloosheid. De daemon der traagheid begon — maar zijner is ook het laatste woord. De ziel der menschheid is ontledigd. Uitgeput is zij weggezonken in het moeras. Overal heerscht de gevoelloosheid van het graf. Maar wat is dat ? Daar zingt in de hoogte de dichter zijn lied van schoonheid en goedheid. Dat lied dringt in de verdorde harten. In'flauwe omtrekken eerst, maar allengs duidelijker, bloeit voor de gevallenen eene nieuwe wereld op. Een diep verlangen maakt zich van hen meester — zij richten zich langzamerhand op, de een vóór, de ander na — de veerkracht komt terug.

Sluiten