Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

likheid gebroken wordt door de omstandigheid, dat hij eerst zijn taak kan volvoeren met de hulp van Waleweins broer Gariët. 't Is Gariët ook, die de list verzint, welke hem en de Moriaan, met misleiding van de veerman, over 't water brengt. Aan de oever loopt de Moor zijn stuwkracht dood op zijn zwartheid, terwijl elders zijn grote gestalte, zijn lichaamskracht en zijn donkere tint hem door de zwaarste moeilikheden een weg banen. Evenals door zijn wapen, loopt door zijn karakter een „balk." En bij hem niet alleen. Lancelot en Walewein, in 't begin van 't verhaal uitgezonden om de verloren geraakte Percheval terug te voeren, lopen zich spaak ; en de later plotseling opduikende Gariët, brengt hen thuis. Ook hier heeft de historie een kop, die geen staart heeft. Blijkbaar zijn hier twee verhalen, gewijzigd of ongewijzigd, maar toch elk op zichzelf als niet belangwekkend genoeg geoordeeld, in elkander geschoven ; en in plaats van langs elkaar te vallen, zijn een paar component-lijnen naast elkaar blijven lopen. De Morin zendt haar zoon uit om Percheval op te sporen. Percheval komt en viert zijn bruiloft in 't Morenland : goed. Artur mede, zendt ridders uit om Percheval, — en er ontstaat dus op natuurlike wijze samenwerking tussen deze twee ridders en de Moor, — maar deze tocht mislukt ; doch nu zendt Artur Gariët uit om de ridders te zoeken ; de ridders komen terug, en de verloste Artur viert feest. Alleen Gariët is de zijtak, die de laatst genoemde queste aan de Moriaan bindt. Twee afzonderlike draden lopen kort af : het grote gebrek van oppervlakkig gecompileerd werk. Doch wat wil men meer ? De Middeleeuwers, krachtens kuituuroorzaken, die hier niet nader aan te geven zijn, gewoon in „summa" te werken, schroefden liever kenschetsende bizonderheden en zelfs algemeen bekende hoofdzaken, die de herinnering aan sommige befaamde „namen" vergezelden, tussen een nieuw aangelegd werk in, dan dat zij ze prijsgaven, en daardoor het gevaar op zich laadden voor niet „op de hoogte" te zijn te worden aangezien. Ook in de T o r e c, ofschoon een werk met een gelukkige éénheid, zullen wij koersafdwalingen kunnen vinden. Maar wat in de Moriaan, spelende in wel woeste oorden, maar met een algemeen christeliker kleur, — voor de wereld waarmee ze zich bezig

Sluiten