Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

glas wijn aan de lippen meent te brengen en merkt dat het water is.

Vondel spreekt 's-Gravenhage aan, als een vrouw, een jonkvrouw, een nimf, personificatie van de stad en het Uranjehuis.

cnrX0"del.was1'" burgerman. Als hij tot Huygens of Hooft spreekt, dan klinkt zijn stem onderdanig, hij de trotse kunstenaar die zeer goed wist dat Huygens altans, bij hem met vergeleken kon worden. In die onderdanigheid zit de fle"wnSe burgerman Maar nu spreekt hij de Residentie toe, het Oranjehuis. Ge kunt begrijpen, met welk een waardige eerbied hij dit ene woord gezegd zou hebben : „Hofjont-ter (— — -7). En zijn toon van eerbied zou in dit geval nog versterkt zijn, doordat de geschiedenis met Maurits achter de rug lag en hij wilde laten horen, dat zijn striid

zwikt had™"118 Zljn liefdC V°°r !' 0raniehuis nie* verEn weet ge, hoe Royaards het gezegd heeft ? Op lichte

opgewekte prozatoon (zonder maat), alsof hij ging zeggen ':

„Dag juffrouw, mooi weer vandaag, vindt u niet ?"

Royaards maakte de alexandrijnen kapot, hij verbrok-

5*1 26 ' 1misfchlen„»n een streven naar individualisme

zich losmakend van Vondel.

»* J*^* y.on.del had al schrijvend de alexandrijn-galm in t hoofd, die m al z'n eentonigheid zoo heerlik kan naruisen. als een klassiek artiest een klassiek stuk heeft voorgedragen. Zo heb ik eens als 'n verliefde enige dagen rondgelopen met de galm van Racine's Phèdre in me, door Mme Segond Weber vertolkt.

Ook van Royaards' voordracht hadden wij die klassieke galm in t hoofd moeten meedragen naar huis, in plaats

J2Sif21£LClgen Plm' die me deed denken aan sommige dichterlik-aangelegde moderne dominees.

Het was gebrek aan eerbied voor Vondel, om al die toonloze e 5 te laten horen, als de dichter blijkbaar twee lettergrepen verbonden wilde hebben.

Bijvoorbeeld vs. 86 :

' ' • ,• ' dat goddelijck vermogen

Van Venus aengesicht bestraelt haer* sterflijcke oogen.

Sluiten