Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en scherpzinnigheid. Wie Perk wil leren kennen, vergemakkelikt zich de kennismaking zeer, door eerst deze inleidende studie te lezen. Alleen zal hij wel eens verwonderd zijn, dat hij zich zo moet inspannen om bij Perk waar te nemen, hetgeen bij dr. Nijland toch zo tastbaar wordt voorgelegd. Want hetgeen bij de dichter een vage, blauwe draad is, die door de sonnetten heen loopt en hier en daar haast onzichtbaar wordt, dat is bij Aleida Nijland : zwaar, scherp afgetekend ; geen draad, maar een kabeltouw haast.

Wat er bovendien aan ontbreekt, is : een zachte glimlach.

Als ik juffrouw Nijland kalm aankijk in hare geestdriftige ogen, dan zeg ik, na een ogenblik definiërend, een Gelovige Lezeres. Gelovig in de realiteit dier wolkerige, platoniese filozofie.

NASCHRIFT i Nov. 1881—1 Nov. 1906

En nu gedenken wij de vijf en twintigste sterfdag van Perk, die overleed de ie November 1881, daags voor Allerzielen.

Een mooie dag in de roomse wereld, Allerzielen.

Dag van zwarte sluiers, witte rozen, paarse violen en gele immortellen, als de klokken haar tonen voortrollen door de stille herfstlucht, en allen die een teder gemoed hebben, zich peinzend en mijmerend voelen, en het verleden oproepen uit de groeve der vergetelheid, enzachtkens spreken om de schimmen der doden niet te verdrijven, die zweven op deze dag om ze heen.

Ze gaan ter kerke en laten hunne ziele wiegen op de weemoedige tonen van orgel en priesterstem.

Wiegen, tot zij wegsluimert uit deze uren, om weer wakker te worden in het verleden te midden der bleke doden die zachtkens lachen van liefde en dank.

En ze gaan naar 't kerkhof, waar bij de ingang het kiezel knarst onder de voet en dwalen af door mulle zandpaden naar een eenzaam plekje.

En door de dag heen, zijn ze ook vaak stil en terugge-

Sluiten