Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunst. Maar al zat ge met Job op 'n mesthoop, bedekt met zweren en vuiligheid, en ge hadt 'n fijne ziel, de stem Gods zou u weten te vinden.

Van Eeden heeft 't goed gezegd : terwijl gij bezig zijt, uw stal uit te mesten, voelt gij misschien de zachte arm der Muze om uw hals.

En Van Deyssel, die Matthijs Maris bezocht in Londen, zei dat hij bij de onzindelikheid in zijn huis dacht aan de stoffelike vuilheid van sommige Heiligen in de Middeleeuwen.

Als de kunstkwiebes gelegenheid heeft, persoonlik kennis te maken en te onderhouden met kunstenaars van naam, dan is-ie blij als 'n sjacheraar met 'n vette klant. Hij vleit en kruipt met 't grootste gemak, maar is ook aanmatigend tegenover eenvoudige mensen. Hij is bizonder knap in de artistieke terminologie. Hij praat van symboliek en naturalisme en ,,le culte du soi". En als gisteren het realisme uit de mode is geraakt, om vandaag vervangen te worden door de symboliek, dan trekt-ie de neus op voor elk. realisties stuk, dat nog gemaakt wordt, al zou 't 'n eeuwig meesterstuk zijn.

Maar alle mensen die zelf enige kunst in d'r ziel hebben, voelen zijn onechtheid in de eerste minuut van hun kennismaking. Ze hebben fijne voelhorentjes die dat direkt zeggen : echt of onecht.

*

Dra Rengers Hora Siccama en Herman Poort, de auteurs van De bloeiende Bongerd, mogen niet boos zijn om deze passage. Ik heb in zekere mate respekt voor hun boek. Het zal 't artistieke element in ons onderwijs versterken en als zodanig blijft het 'n gebeurtenis in de geschiedenis onzer leerboeken. Ik hoop dat mijn kritiek hun meer welkom zal zijn dan de naïeve kreet van een hunner bewonderaars die uitriep : „Dit werk is een heldendaad !"

Maar hoeveel beter zouden zij gedaan hebben als ze geschreven hadden 'n gewoon histories-biografies leerboek der letterkunde in de trant van Dr. Schothorst. Een gewoon leerboek, maar dat buitengewoon moest wezen door de

Sluiten