Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij beleefde zijn glorietijd toen hij Kuijper als boertje of d e eerste kamer als oude juffrouw kon teekenen, toen hij John Buil in zijn traditioneel costuum met eenigszins gemakkelijken toorn kon te lijf gaan, a propos van Oome Paul en zijn Boers. Toen had hij een graag en een dankbaar publiek. Wij zijn sedert andere dingen gaan verlangen.

In Braakensiek's manier met minder capaciteiten uitgerust hebben Jan Linse, Schmidt Crans' opvolger in den Spectator, en van Geldorp gewerkt. In de eerste jaren van de „Amsterdammer" heeft W. Steelink er wel eens platen geteekend, die van geen belang zijn.

Toen in 1895 P. L. Tak met een deel der medewerkers de Koo en „de Amsterdammer" verliet, om de „Kroniek" op te richten, werd de hoogbegaafde etser Marinus Bauer bereid gevonden om voor dit zeer vooruitstrevend en verlicht blad der intellectueelen prenten te teekenen. Hij deed dit onder den naam Rusticus.

Bauer's litho's hebben de zelfde verrukkelijke eigenschappen als zijn etsen. Zij hebben de charme van het geïmproviseerde, ze zijn van een geboren compositeur met een nooit falend begrip van clair-obscuur, vol leven, beweging en kleur, vlot en raak van karakteristiek.

Men ziet het ze aan, deze groote, zwierige prenten, dat onze groote parafraseur van Oostersche werkelijkheid en sprook ze louter uit schik maakte, dat hij den steen vlug vulde met de als van zelf gegroeide, dadelijk effectvolle landschappen, architectuur-complexen of interieurs, ze spelenderwijs stoffeerend met in breede vegen neergeworpen figuurtjes, liefst fantastisch en wijdsch gecostumeerd, soms in-komisch, altijd vol actie.

Jammer voor ons, bij dit ons onderwerp, behandelt slechts een gering deel van zijn prenten de eigenlijk gezegde politiek. De Kroniek was een blad van en voor intellectueelen en

Sluiten