Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Morgen b.v. naar den Haag. Da's 'n peulschilletje, hè ? Den volgenden avond zing ik hier in Amsterdam — komt u ook ? Welkom ! Natuurlijk in de pauze even bij me komen. Niet vergeten, hoor Lik moet u dan nog even 'n pootje geven — en den dag daarna in Middelburg. En dan dadelijk naar Noorwegen waar ik nog zeventien maal achter elkaar optreed. Nou, ik kan zeggen dat ik dit jaar hard gewerkt heb en wat hard !

Ik dorst nu niet naar Duitschland. Ik hoor tot de bannelingen daar. En weet u waarom ? Ik wilde neutraal blijven toen de oorlog uitbrak : Niet vóór en niet tegen Duitschland. En dat hebben ze me erg kwalijk genomen. Nu nog krijg ik soms briefjes, waarin staat: „Je kunt nooit meer bij ons terug komen, Scholander !" 't Is een merkwaardig psychologisch feit: Nu zijn ze daar allemaal tegen den oorlog, maar zij vergeven mij nooit dat ik er toen tegen was. En weet u, mijn beste gebied was Duitschland, waar je in duizenden steden optreden kan. Enfin"

Even zag ik een wolk van weemoed over Scholander's overigens zoo vroolijk, zoo jolig gezicht strijken. Maar gauw was het voorbij toen hij weêr enthousiast verder vertelde:

„Ik ben ook in Parijs geweest. Verder nergens in Frankrijk. Ik heb daar groot succes gehad en ben er toch maar kort gebleven, want de impressario zei: „Hoor es, je wordt de clou als je hier blijft. Maar dat duurt 'n half jaar vóór 't zoo ver is." Nou, mijn tijd was te kostbaar daarvoor, waar heel Europa voor mij open staat. Ik heb eene groote matinée gegeven voor de abonné's van de „Figaro." De Figaro, moet u weten, geeft vaak middagen voor hare abonné's : five o'clock teas. En weet u wat 'n criticus van de Figaro over mij schreef ? „Daar komt een ons geheel onbekende meneer uit Stockholm en leert ons onze eigen liederen kennen. En hoe mooi is zijn uitspraak !" Als u nu bedenkt hoe chauvinistisch de Franschen zijn en hoe ze luisteren naar 't accent en al heel gauw zeggen dat iemand een „Pruisisch" accent heeft, want 'n vreemd accent noemen ze „Pruisisch." Yvette Guilbert_ heeft, nadat ze mij gehoord heeft bepaalde volksliederen in haar repertoire opgenomen, die in dien tijd dood waren.

In Engeland ben ik ook geweest. Lisa en ik gaan volgend

Sluiten