Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar 'n beetje „in" was, heeft hij eens 'n „tea gegeven bij Boneski in Rotterdam. Daar was ook Johan de Meester aanwezig en die schreef in de „Nieuwe Rotterdamsche Courant" dat het goed was en dat hij daarmeê door moest gaan. Al spoedig merkte van Riemsdijk dat 't wat eentonig werd zoo'n heelen avond te vullen met liedjes door de harmonica begeleid en zóó heeft hij nu 'n vasten pianist, den heer Hendrik Stuurop te Kampen, die met hem meetrekt. Dan kan hij meer acteeren en dan geeft hij ook wel serieuse kunst, zoodat de avond, voor een deel althans, ook iets van 'n concertavond heeft. De heer Stuurop accompagneert uitstekend en componeert sommige wijsjes. Maar ook maakt van Riemsdijk zelf soms de melodieën. Nu heeft hij het heel druk met zijn ernstige en vroohjke kunst, met zijn liedjes, waarin hij ook toestanden en menschen persifleert, maar steeds van boere-standpunt uit.

Typisch is het dat bij de meeste menschen, die in het publiek optreden, de drang om iets te laten k ij k e n er al vroeg inzit. Zóó had v. Riemsdijk als kind 'n paardespel opgericht. Dat kwam zóó : Blanus en Cohen, paardespullenaars waren op het dorp geweest. Blanus had gewed met'n boer om vijf flesschen wijn dat hij in één dag een paard zou dresseeren. Hij kreeg nu van 'n boer een hit daarvoor en zie, 't lukte, 's Avonds deed het dier allerlei kunstjes. Toen het paardespel nu verder was getrokken, zei van Riemsdijk tot zijne medescholieren: „Wij gaan ook 'n paardespel beginnen." Boomen werden omgezaagd en een tent werd gebouwd. Karpetjes werden in uitdragerswinkeltjes opgeduikeld. Toen kregen zij van een Maecenas vijf en twintig gulden en daarvoor maakte de kleermaker van het dorp een zeil van katoen, dat later door 'n verver werd besmeerd. Petroleumlampjes aan de wand. 'n Boereknecht speelde achter in de stal op de harmonica. Toen lieten zij omroepen dat er 'n beroemd paardespel te zien zou zijn. Toeren op fietsen werden er vertoond en pantomines. Ook 'n tooverlantaarn. Maar 'n paard mocht toch in 'n paardespel met mankeeren. En ze dachten aan de hit, aan de H i t. En zoo liep die dan ook meê. 's Avonds werd er eene voorstelling gegeven. Het entréegeld bedroeg 10 en 5 ets. Maar kort duurde de vreugde, want de marechaussée kwam :

Sluiten