Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

durf te leven 1" (uitgegeven bij de firma C. Alsbach & Co te Amsterdam) die zoo vriendelijk was mij toe te staan het over te nemen.

Je leeft maar heel kort, maar een enkele keer, En als je straks anders wilt, kun je niet meer I

Mensch, durf te le - - - - ven!

Vraag niet eiken dag van je korte bestaan:

Hoe hebben m'n pa en m'n grootpa gedaan?

Hoe doet er m'n neef en hoe doet er m'n vrind ?

En wie weet, hoe of dat nou m'n buurman weer vindt ï

En — wat heeft het „Fatsoen" voorgeschreven 1

De menschen bepalen de kleur van je das, De vorm van je hoed, en de snit van je jas

En — van je leven I Ze wijzen de paadjes, waarlangs je mag gaan, En roepen ,,o foeil" als je even blijft staan, — Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk, Ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk. En wat j'aan de armen moet geven. Mensch, is dat leven?

De menschen — ze schrijven je leefregels voor, Ze geven je raad, en ze roepen in koor:

Zóó moet je leven I Met die mag je omgaan, maar die is te min. Met die moet je trouwen, — al heb je geen zin. En daar moet je wonen, dat eischt je fatsoen, — En je wordt genegeerd als je 't anders zou doen, Alsof je iets ergs hadt misdreven. Mensch, is dat leven?

Sluiten