Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houding der geestelijke krachten klein blijkende middelen der realistiek, terwijl de grooteren deze wel niet verwerpen maar evenmin wezenlijk van noode hebben Hün suggestie straalt onmiddellijk van de hevig-voelbare aanwezigheid hunner scheppende individualiteit in het werk uit; ge weet diè dadelijk zoo hoog-ernstig, zóo echt zoo waar, dat ge niet anders kunt dan, dat 't u natuurlijk wordt, al wat zij zeggen, al wat zij beelden, diep-m, zonder één twijfel, te gelooven ; als waarheid tastbare realiteit te hooren en te zien. Tot dezen behoort Augusta de Wit. Lees het begin van De Vader, die paar eerste bladzijden, waarin de verhouding, de liefde tusschen moeder en zoontje worden geschetst, en ge voelt onmiddellijk den hoogen ernst, de volle echtheid ; ge voelt te mogen beminnen zonder een angstvallig onderzoek of dit nu wel

uw liefde waard is ; ge voelt u vèilig. .

Spreekt het van zelf, dat een dergelijk kunstenaar niets wil beelden, dat zich zijn innerijk gezicht niet als een realiteit had vertoond, en is het dus feitelijk al bij voorbaat zeker dat heel zijn werk het onmiddellijk treffend kenmerk van waarheid en echtheid zal dragen — het van romantiek . en occultisme buitengemeen onwaarschijnlijk gegeven van De Vader biedt te schoon een gelegenheid, om aan te toonen hoe ook het ons meest vreemde tot werkelijkheid wordt, indien dat innerlijk zien er bij den kunstenaar was èn op zijn volkomenst werd verwoord, dan dat wij naar zouden mogen verzuimen. Ik doel hier op die episode waar romantiek en occultisme hun hoogtepunt hebben bereikt: de beelding van dat moment, waarop den te vergeefs naar ziin zoon smachtenden David Machiel het „Tweede Gezicht gebeurt; en hier ongetwijfeld zal het voor de meeste lezers zulk een spanningsmoment blijken te zijn, waarop zij angstig-vragend Ap Illusie-Waarheid m het schoone geT laat zien.

- Laat dat stukje beschrijving van dit moment van bovenzinnelijke helderziendheid éven anders zijn dan het is ; laat het éven te sterk aangezet, het gebeurende té zeer als een bijzónder gebeuren voorgesteld zijn, doordat, dij voorbeeld, de twijfelende bijgedachte in de schrijfster was .

Sluiten