Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

echter een schuchtere innigheid versteekt. Is in Indië de wijd-open wereld-zelf den menschen een voedsel, warmte en gerief verschaffend huis, in Holland schijnt hun huis hun vaak de wereld. En lokt in 't eerste land de zonnevreugd het leven naar buiten en spreidt het dit in scherpkleurige vormen gescheiden als ver uiteen, in het laatste stolpt de lage nevellucht het leven eng te zamen, bij warmzachten schijn van haard en lampen en verdoezelende schemertint. Hier zijn de vlammende hartstochtoogen van# ginds de schoonste niet, maar de gouddoorschenene van eene aandachtige en dienende liefde. Hier geen vorstelijke gestalten van macht en rijkdom, juweelen-getooid op boezem en hoofd, schrijdend tusschen marmeren en bloemomkranste pilaren, maar hier blijkt wel het edelst de gebogen gestalte van wie waardig het leed der armoede draagt, en de eeltige hand van den arbeider boven de bestoven werkbank is bijkans de eenige, wier gebaar we in 't diepst van ons hart een beaïa geste kunnen achten. Het openluchtleven der tropische gewesten maakt de menschen blij en\ wijs in mystiek n a t u u r-begrijpen : het leert hun oog de groote geheelen zien ; de nevel der noordelijke streken doet hen berustend den blik naar binnen keeren, en in het dage- ! lijksche huis- en werkplaatsleven, bij het intieme kamerlicht: 1 't licht der détails, leeren zij beter dan de Oosterling het onderscheid tusschen waren en valschen menschadel kennen, doorgronden zij het sociale leven beter. Indië is | het land van het verspillende leven, der schokkende en sprin- \ gende lijn, Holland dat der rechte of in zachte overgangen ] flauw gebogene, der wijde vlakten en van den welbezonnen f arbeid en rust. En als na het overdadig genot van een rijk, ) orgiastisch festijn, zal het eerste door zijn vurige weelde- I zelf de vermoeide ziel doen verlangen naar zelfbezinning I in stilte en afwezigheid van zoo fel licht; naar Holland's \ koelenden waterdronk. En zoo ook, dunkt mij, keerde Augusta de Wit, na haar ontwaakte kunstenaarsziel te hebben uit- en moe-gevierd in de beelding van het oostersch leven, om laving, koelte en rust naar de visie van menschelijk I leven en lijden in ons storm-zuivere land aan de stoer- ƒ makende en hardende zee. Zij schept Het Dure Moederschap. Zij schrijft erin uit haar verlangen naar

Sluiten