Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wèl is daar, dunkt mij, de moederliefde, die, in heimelijke opgetogenheid over de rijke, sterke jeugd en gezondheidsschat van haar kind, in haar diepe hart al diens onbewust natuur-geneugt voelt herbloeien, meteen echter in haar tot een hóóger leven van weemoedig-overschouwend bewustzijn gevoerd. Wèl is dit de vreugde, de toch èven^ gedempte, der naoogende moeder aan het venster en wèl ook die vroolijke moederliefde, welke niet moede wordt haar kind te versieren, zoodat maar allen, die het zullen ontmoeten, het aanzien zullen met blikken van bewondering en genegen-zijn en knikjes zullen geven elkaar.

O, dat oude grootmoedertje Idylle, als ze in haar oneeuwsche winkeltje de bebloemde en bevlinderde zijdjes uit de oud-oude commodes haalt .... Zij zou u geschièdenissen kunnen vertellen .... neen maar, geschièdenissen ! . . van hoe bijvoorbeeld zelfs de machtige grondvester van het grootste naturalistische warenhuis, toch bij haar in haar vergeten hoekje terecht moest komen, toen het de uitzet gold van zijn lieve en teere Angélique ! .... En ge hoort haar verhalen gaarn' : in de beminnelijke zwakheid van den sterke ligt iets dat boven, alles beminnelijk is. En daarom ook vindt ge die bekoorlijke tableaux van onze schrijfster zóó schoon. Gij bemerktet er allicht wat al te opzettelijks in... . Ja, maar wat zou dat: ge voeldet immers ook hier het beminnelijke zwak van den sterke weer .... Want wat is fièr-sterker dan deze moederliefde ?

En zie dan dairneven, die andere, de smartelijke, aan het slot van het werk.

En ge zult merken dat in dat slot wellicht de innigste uiting leeft van gene weemoedige, van het vruchteloos peinzen en bestieren afgematte en nu maar in het onvermijdelijke berustende moederlijkheid, die er in 't heele boek is te vinden. Het is aandoenlijk als een afscheid, een afscheid van een levensstaat, waarin men nog hopen en overwegen en van een gelukkige toekomst droomen kon, en droevig als een aankomst in een de ziel aanvreemdend oord, waar veel verdrietelijk werk, veel onbegrepen-blijven, veel eenzaamheid haar wachten, en waar reeds in den aanvang

Sluiten