Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat Mevrouw Schatten het laatstgenoemde stukje, trots zijn tekortkomingen, niet in haar Vier Vertellingen heeft herdrukt. Want er is in dit schetsje een doorvoelen van het zwaarst, proletarisch zwoegleven, er stekelt een onbewusthekelende voorstelling in van hoe de bourgeois dit zwoegleven ziét, en vóóral: er rijst op het eind een grandioze visie op de kleinheid van het vergankelijke individueele tegen den geweldigen achtergrond van het al-eenig-eeuwige, die eene opname in de zooeven genoemde keuruitgave alleszins hadden gewettigd. — Liever verwelkom ik ook nog die innige liefde voor ons land, het Hollandsche landschap, het Hollandsche klein-knusse leven, in die goede novelle Holland. Nietwaar ? ge hadt zoo zoete genegenheid daarvoor en een zoo diepe vertolking ervan als die buitengemeen innige bladzijden 125-1401), in deze romantische beminnares der Belgische Ardennelanden allicht niet verwacht. En toch, ge kunt dit nauwelijks een nieuwen kijk in haar kunstenaarspsyche noemen. Is de zelfde liefde er niet reeds in 't Kommieske? En wat zou deze tot evenwichtigheid gekomen sterke en zich-beheerschende ten slotte meer kunnen beminnen, dan het Hollandsche leven, dat toch ook een leven "van stoerheid en evenwichtigheid is, uit bezonnen beheersching vooral geboren ? — Al evenmin, vermoed ik, zoudt gij van mij eischen, u in bijzonderheden aan te toonen, hoe ook in dezen bundel hare liefde tot de romantiek zich nochtans niet heeft verloochend. Ik noemde in den aanvang van dit opstel stukken, waarin ge die zoudt kunnen vinden En waar dan ook verhalen als Het Geld van den' dooden Man en Een Eenzame er als in gedrenkt zijn, zou elk woord meer daarover niet dan een herhaling kunnen zijn. En wat het idyllische betreft — allicht kunt ge voor dit meer verholene een aanwijzing wenschen — leeft het niet hier en daar in dat stukje in Holland, op welks schoonheid ik straks reeds wees en vooral in die herinnering van het Sydneysche vrouwtje aan de scène van de kinderen met het vogelnest, bij haar vertrek ? — Genoeg ! zie liever daarginds Catherine staan met die vinnige ondeugdjes van ons geslacht, benijden en eerzucht, op haar frissche land-

*) Volgens de pagineering in Van Scheiding en Dood.

Sluiten