Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien tijd; en De Vos was de man die daarvoor voelde. Een modern mensen in een colbertje, of in een ander hedendaagsch heerencostuum, die zeer alledaagsch over de planken-wereld heenstapt, — dan plotseling verward raakt in, een verband van moeilijke levensomstandigheden ; een „gewoon" mensch, liefst één van buiten 'n beetje ruw en 'n beetje ruchtig — kortom een potige kerel, maar met een hart — ziedaar het type dat De Vos ons kon geven als géén ander acteur. En tot uitbeelding van dat type gaven tal van 19de eeuwsche „burgerlijke drama's" gelegenheid ; een gelegenheid die de directeur De Vos graag aangreep, terwijl de regisseur De Vos met smaakvollen werkelijkheidszin die gestileerde dagelijkschheid meeleefbaar en ontroerend voor ons zette.

Vijf jaar heeft zijn directeurschap geduurd. In 1895 ^moest het Tivoli-gezelschap worden ontbonden ; De Vos ging over, voor de derde maal, naar het gezelschap Le Gras 8t Haspels, nu niet alleen als acteur, maar ook als regisseur; van 1898 af was hij mededirecteur. Als in 1900 de oude „firma" ontbonden wordt, gaat hij naar Amsterdam, waar hij sedert 1901 jaren lang een eervolle plaats innam bij Het Nederlandsch Tooneel1). Maar zijn groote tijd, waarin hij als leider van ons tooneelleven op een belangrijke post stond, dat waren die jaren 1890—'95; in het nu zoo armzalige Tivoli-theatertje, waar het naar dooie muizen ruikt.

En waar hij had samengewerkt met Chrispijn —als „den ouden" hoefde men hem toen nog niet aan te duiden; zijn zoon verliet pas in het jaar van het uiteengaan van dit gezelschap de Tooneelschool. — Ook was daar, evenals De Vos na velerlei zwerven in litteraire regionen, Mari J. Ternooy Apel aan het gezelschap verbonden. En ook de

') In 1921 heeft hij zich van het tooneel teruggetrokken.

Sluiten