Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hikte daarbij zijn verhouding tot de artisten; tot de regisseurs vooral, wier zelfstandige hulp hij zoo uiterst noodig had Zoo werd de „trust" een ontzaglijke, ook financieele débacle . . waaruit de heer Verkade zich weer met onvergelijkelijke handigheid redde naar een voordien niet bestaande pozitie van algemeen artistiek leider bij ,Het Nederlandsch Tooneel' ; een positie, eerst door hem, uit naam dan van zijn medeleden van den Raad van Beheer, aan den heer Royaards aangeboden. De geschiedenis dezer onderhandelingen te verhalen behoort niet tot mijn taak ; maar karakteristiek voor beide tooneelleiders is deze geschie-

denis wel. Sft&X . . *«v^v»«f

Verkade, in 1878 geboren, is eerst eenige jaren fabrikant geweest; terwijl evenwel reeds zijn belangstelling voor het tooneel toonende als dilettant, en ook, vooral op zakenreizen in den vreemde, als een ongemeen belangstellend en begriprijk toeschouwer. In 1902 begon hij de voetlicht-carrière door in verschillende plaatsen Van Looy's Macbeth-vertahng voor te dragen ; het mag als een kenmerkende bijzonderheid worden vermeld, dat hij bij die voordrachten gehuld was m een ongemeen schoon, door hemzelf ontworpen gewaad. Daarna verbond hij zich bij Het Nederlandsch Tooneel, waar hij 1 Januari 1903 debuteerde in den Rey der Edelinleïen als Aerend van Aemstel in den .Gijsbreght'; intusschen bleef hij les nemen bij Jan C. de Vos en bij de spr^eerares mejuffrouw Dusault. We teekenen hierbij aan dat hij als expressief „zegger" ongemeene qualiteiten heeft getoond zr£ heele tooneelloopbaan lang. Zijn lichaam, hoewel zeer lenig, heeft door zijn bouw weinig V^^T^^t maSge actie, maar zijn stem is altijd indrukwekkend, tthd» indertijd eens in een critiek gezegd, dat men een ideaalschoonen indruk kreeg van de wijze waarop■ hi, rol vervulde, wanneer men, met de oogen toe, alle aandacht

Sluiten