Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jan Musch, de directie op zich nam van ,Het Schouwtooneel', en men, door den Schouwburgnood te Amsterdam, de openingsvoorstelling van dit gezelschap te Haarlem moest geven, was dit klassieke stuk van een Haarlemschen dichter eigenaardig als openingsstuk geschikt. Het werd een triomf, wat men niet had durven hopen ; want voor onze landgenooten — wien men zeker niet kan verwijten dat zij te chauvinistisch zijn of een overdreven sympathie voor de vaderlandsche kunst hebben — is de aankondiging van een oud-Hollandsch stuk niet bepaald een reclame; integendeel. Maar het spel speciaal van Jan Musch als de knecht en van mevrouw Van der Horst, heeft dit wonderbaarlijke bewerkt. Zij hebben door een altijd smaakvol betoonde levenskracht al den gloed en joligheid van het werk op de toeschouwers overgebracht; die als ze op school met plichtmatig respect den tekst lazen, dien „vrij taai" plachten te vinden ! En die heerlijke joligheid zal dengenen, die den smaak van mevrouw Van der Horst kennen, te knapper-gespeeld voorkomen, want .... deze actrice houdt heelemaal niet van „oud-Hollandsche stukken" ! Zij werd voor haar opoffering, om dit toch zoo prachtig te spelen, niet alleen beloond met een univerzeele toejuiching van publiek en pers; maar ook hierdoor, dat zij onmiddellijk nadien een rol te spelen kreeg naar haar hart: de Eva in Laudy's machtigen .Paradijsvloek'. Dit was de groote tragiek : de monumentale en tragische oermoeder te geven in het leed vanhaar ballingschap en in de ontzettende smarten, die haar daarin bestormen. En deze taak—die van het groote tragediespel—, waartoe zij nog niet eerder geroepen was geweest, bleek haar niet te zwaar. Wie zich wel eens verdiept heeft in de moeilijkheden waaronder acteurs leden, die, na alleen tragedie en comedie te hebben gespeeld, geroepen werden in het burgerlijk drama op te treden (±

Sluiten