Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in dit opzicht in het laatste decennium, dank Royaards en Verkade, een verbetering te constateeren is.

Maatschappelijke ijdelheid, zoowel bij het publiek, dat dit te-kort opmerkte — en napraatte — als bij de kunstenaars, heeft dit gebrek, en het feit dat het opgemerkt werd, veelal op onjuiste wijze en in onjuiste verhouding doen taxeeren. We komen hierop aan het einde van dit hoofdstuk terug. Maar dit zij alvast geconstateerd, dat hij die iets van de eigenschappen van een,,heer" in uiterlijk en optreden heeft, iets voorheeft bij het veroveren van een positie op de planken. Gimberg bracht echter weldra meer aanspraken mee; n.1. een uitstekende techniek, die hij verklaart goeddeels aan zijn leermeesteres, mevrouw van Dommelen, te danken te hebben. Zoo kreeg hij gauw belangrijk werk te doen. — Graaf zu Lehdensburg in ,Taptoe' was zijn eerste succes; toen volgde o.a. zijn Cokane in ,De Huizen van den Weduwnaar' ; Crofts — een ietwat ploertig heer, al is 't dan een „heer"! — in ,Mevrouw Warren's Bedrijf'; de markies in ,Miquette en haar Moeder'; en vooral — hoe kwam hem daarbij zijn rustig-gecadenseerde, uitstekende dictie te stade — Olivier de Jalin in de ,Demi-Monde'. Zijn creatie van Papa — in het stuk van dien naam van de Caillavet en de Fiers — was een model-creatie, en moet, dunkt mij, die van den oorspronkelijken vertolker, Huguenin, die niet zóózeer alles voor deze rol meeheeft, hebben overtroffen.

K o van D ij k. Toen hij de Tooneelschool verliet — in 1898 ; hij was toen zeventien jaar — werd hij aanstonds bij Het Nederlandsch Tooneel geëngageerd, en men had de grootste verwachtingen van hem. Ik geloof, dat hij thans op weg is die te gaan vervullen.

Ko van Dijk is een acteur voor den grooten stijl; vandaar dat hij in den tegenwoordigen tijd niet zoozeer naar

Sluiten