Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nen" — nooit bij u opkomt En Mien Vermeulen, en

Dick Verbeek, die zich in eenige jaren tot éen van onze beste, en éen der uiterst zeldzame voorname jeune-premiers heeft ontwikkeld ? En Ko Arnoldy ; en Hetty Beek, twee prachtige typeurs ? En Mien Schmidt Crans, de ook „stimmlich" zoo beschaafde „oude dame", en ....

VVel — iedereen die veel aanmerkingen maakt op dit overzicht, heeft gelijk! Ik heb zelf óók aanmerkingen; en ook veel. — En ik wil me niet uitvoerig verdedigen hoe ik ten slotte, waar een overzicht als dit, een compromis moét zijn, juist dit compromis zóó inrichtte. Ik wil alleen zeggen dit : dat ik van de beste acteurs, die nü spelen én die een solide carrière achter zich hebben, een denkbeeld wilde geven ; en van de jongeren met enkele representatieve figuren meende te mogen volstaan. . . .

Laten wij dit overzicht van leiders en spelers besluiten met een enkel woord over hun moreele en materieele pozitie in de maatschappij.

De tooneelspeler is in maatschappelijk aanzien de laatste vijftig jaar ongetwijfeld vooruitgegaan. Dit houdt ten nauwste verband met het toegenomen aanzien van de kunst in 't algemeen, en van de tooneelkunst in het bijzonder. De hoofdoorzaak hiervan zal ieder, die eenigszins de geestesstroomingen van onzen tijd heeft waargenomen zien in de kentering en het verval van het in de 19de eeuw overheerschend rationalisme, en, als reactie tegen die verstandelijkheid, de meerdere waardeering van intuïtieve — artistieke en speculatieve — geestelijkheid.

Die meerdere waardeering, op alle kunstgebied waarneembaar — vooral op dat der muziek — ziet men ook in het toenemend aanzien van de beoefenaars der kunst. De

Sluiten